یاران مطبوعاتی دولت اصلاحات که روز دوشنبه به دیدارخاتمی رفتند حرفهای دیگری ازاوشنیدند.خیلی وقت است  به نوع دیگرشنیدن از خاتمی عادت کرده ایم.نوع دیگری که شاید باب میلمان نباشد و زیاد ازشنیدن آن خوشحال نشویم اما چاره چیست؟

حرفهای خاتمی برخیلی ها گران آمده. خاتمی نقد اصلاحات و اصلاح طلبان را خیلی پیش ازاین حرفهاو شاید هنگامی که هنوز لااقل قانونا شخص دوم مملکت محسوب میشد آغاز کرده بود. اصلاح طلبان دیگردر قدرت نیستند و به نظرم همین امر بهترین فرصت رادراختیار آنان قرار می دهد تا بتوانند خودرا منصفانه نقد کنند.اگرچه خاتمی هنوز نقد خویش راآغاز نکرده اما هرچه باشد یکی ازبهترین ها برای نقد اصلاحاتی است که خود منادی اش بود.کاش خاتمی خودش راهم همینطور نقدمی کرد و بعضی تقصیرات را گردن کسانی که درتندباد حوادث  جزو اندک یاران وی محسوب میشدند نمی انداخت.

ممکن است بگوئیم نقد و بیان کردن نقاط ضعف جناح مقابل را جری می کند اما بالاخره چاره چیست؟چرا میخواهیم ازنقد فرارکنیم؟نقدگذشته نیازامروز احزاب اصلاح طلب به خصوص مشارکت و سازمان  است تااگرباز قدرت را در دست گرفتند بدانند چه میخواهند.اصلاح طلبان می دانستند چه نمیخواهند ولی نمی دانستند چه میخواهند.