۱- مخاطب را فاقد فهم و شعور دانست

۲- او را دارای قدرت فکر و تمیز سره از ناسره دانست.

شاید عجیب باشد اما بسیاری از مدیران مطبوعات-دبیران و حتی خبرنگاران کشور در تنظیم اخبار روزنامه ها کوچکترین توجهی به طیف مخاطبان خود نمی کنند و صفحات را بر اساس میل خود و نه آنچه سلیقه مخاطب است در می آورند. اگر اینگونه نبود شاهد این حجم گسترده از روزنامه های برگشتی نبودیم. شاید یکی از دلایل اقبال گسترده مردم به نشریات و مجلات خانوادگی و اجتماعی توجه آنان به سلیقه مخاطب باشد.

انتشار اخبار کهنه و صرفا تلکسی در روزنامه ها به طوری که بدون اغراق ۷۰ درصد از صفحات را اخبار نلکس تشکیل می دهند سبب شده تا مخاطبان روزنامه ها دیگر کمتر توجهی به آنها داشته باشند. تقریبا همه مردم و بخصوص جوانان به اینترنت در محل کار و منزل خود دسترسی دارند. آنها هم که پیگیر اخبارند طبیعتا هرروز اخبار را از خبرگزاری های داخلی و خارجی دنبال می کنند و طبیعی است که روزنامه ای که اخبار دیروز را خشک و خالی و بدور از هر تحلیلی تحویل آنان دهد فاقد هرگونه جذابیتی خواهد بود.

در ایران روزنامه هایی که رویکرد تحلیلی و کارشناسی به موضوعات و اخبار داشته باشند از تعداد انگشتان یک دست هم کمترند و از قضا با اقبال گسترده ای هم مواجهند. شرق به این دلیل شرق شد که به انتشار اخبار بسنده نکرد و در کنار آن حجم گسترده ای از تحلیل هم به مخاطب خاص و عام ارایه می داد. شرق با این حال ایده آل نبود و می شود روزنامه ای بس بهتر از شرق هم منتشر کرد به شرطی که تفکری در پس آن باشد که برای مخاطب به عنوان فردی صاحب فکر و اندیشه ارزش قایل باشد نه آنکه  او را گوسفندی بداند که هرچه به خوردش دهند نفهمد و نداند. مخاطب امروز در روزنامه های ما جایی ندارد. سلیقه او برایمان اهمیتی ندارد. باهمه ادا و اطوار روشنفکری که مدیران مطبوعات کشور در می آورند غیر مستقیم به مخاطب ایرانی بیچاره خود می گویند: همین است که هست.