در زمانی نه چندان دور برای تهیه یک گزارش یا حتی نوشتن یک یادداشت با چند نفر خبره و اهل فن حرف می زدم و تا به نتیجه قطعی نمی رسیدم حتی یک خط هم نمی نوشتم. این روند تا همین چندماه پیش ادامه داشت. اینک اما پیش بینی اکبرمنتجبی درحال وقوع است که سیستم برخی روزنامه ها کارمندکردن خبرنگار است. اینکه چیزی بنویسی یا ننویسی مهم نیست. اینکه چی بنویسی یا اینکه قلمت چقدر ارزش داشته باشه مهم نیست. این اشکالیه که باید برای رفع آن چاره ای اندیشیده شود که خب تاحالا اندیشیده نشده است. سیستم کارمندی به ساعات حضور خبرنگار(کارمند) پاداش می دهد و نه به کارکرد و قلم او. از نگاه این سیستم کریستین امانپور همان قدر باید حقوق بگیرد که یک خبرنگار بی تاثیر. اینگونه است که شاید هیچ گاه شاهد رشد و پویایی چنین سیستم هایی نباشیم. نابود شدن روحیه و اراده رقابتی خبرنگاری که هدفی جز بهتر شدن و دیده شدن در مجموعه هایی اینچنین را دارد شاید مهمترین دستاورد این ظلم بزرگ باشد. معتقدم حرفه خبر را نباید سروکاری با ساعات کاری باشد. باید از خبرنگار"کار" بخواهند و نه ساعت کار.