دولتمردان فرانسه از روزگاري نه چندان دور تاكنون نگاهي ويژه به ليبي داشته اند و عليرغم نگاه نه چندان جالب جامعه جهاني به اين كشور آفريقايي – همواره كوشيده اند تا روابطي گرم با ليبي داشته باشند. اين روند بخصوص در دولت ساركوزي و با افزايش نگراني فرانسه از امنيت انرژي خود و نياز به نفت ليبي  رشدي تصاعدي داشته است و به باور برخي كارشناسان ساركوزي بر خلاف شيراك مي كوشد نگاه ويژه اي به آفريقا داشته باشد و در عوض دوستي كمتري هم با اعراب خليج فارس.

 سفر اخير قذافي به فرانسه  - كه به دعوت رسمي ساركوزي و درپاسخ سفر 5 مرداد رييس جمهور فرانسه به طرابلس انجام شده است- دومين سفر رسمي قذافي به فرانسه طي 34 سال گذشته محسوب مي شود. جامعه جهاني همواره نگاهي پرانتقاد به ليبي داشته است و دولتمردان فرانسه هم اگرچه ليبي را دوست و همراه خود در قاره سياه مي دانند اما تحت تاثير فشار جامعه جهاني همواره نگاهي توام با احتياط به طرابلس داشته اند.

قذافي در طول حضور خود در پاريس  دو بار به طور رسمي و يك بار نيز در شام كاري با رييس جمهوري فرانسه ديدار خواهد كرد. قذافي البته به مانند همه سفرهاي خارجي خود شرايطي خاص دارد كه از جمله آنها حضور 40 محافظ زن و اقامت در چادر و نه كاخ است. دولت ساركوزي هم پس از چندي رايزني بالاخره پذيرفت تا چادري در محل هتل مارينيون براي قذافي برپاكند. قذافي بجز ديدار با ساركوزي ساير ديدارهاي خود را در چادر محل اقامتش انجام خواهد داد. بنابه آنچه مقامات دو كشور اعلام كرده اند خريد چند فروند هواپيما به ارزش بيش از 30 ميليارد دلار به علاوه ساخت يك رآكتور هسته اي براي ليبي مهمترين محور مذاكرات قذافي و ساركوزي در پاريس خواهد بود.  

چندي پيش و در آغاز دوران رياست جمهوري ساركوزي بحران 5 پرستار بلغاري و يك پزشك فلسطيني كه متهم به آلوده كردن كودكان به ويروس ايدز بودند- سبب شد تا اليزه با استفاده از ديپلماسي فعال در ليبي بتواند زمينه آزادي آنان را فراهم آورد. در آن برهه سيسيليا  ساركوزي همسر پيشين رييس جمهور فرانسه شخصا به طرابلس رفت و در مذاكراتي كه بنابه برخي اخبار  34 سرويس اطلاعاتي در آن نقش داشتند زمينه هاي آزادي پرستاران را فراهم آورد.

اگرچه برخي آزادي پرستاران را نشاني بارز از توانايي چانه زني هاي ديپلماتيك رييس جمهور فرانسه پنداشتند اما در اين ميان برخي منابع هم از امتيازدهي گسترده فرانسوي ها لبه طرابلس براي آزادي پرستاران خبر دادند. يك روز پس از آزادي پرستاران سركوزي فرصت پيش آمده براي گسترش روابط با ليبي را غنيمت شمرده و شخصا راهي طرابلس شد. اين سفر اگر چه مورد انتقاد شديد جناح مخالف ساركوزي قرار گرفت اما در سوي ديگر ساركوزي معتقد بود نبايد گذاشت ليبي منزوي شود و به باور ديگر به اعتقاد دستگاه ديپلماسي فرانسه خطر منزوي شدن معمر قذافي در ليبي از خطر برقراري رابطه با او بسيار بيشتر خواهد بود. ساركوزي در آن سفر تاكيد كرد كه خواهان بازگشت ليبي به جامعه جهاني است.  سيف الاسلام پسر بزرگ معمر قذافي رهبر ليبي در تحليل سفر مردادماه رييس جمهور فرانسه به ليبي گفته است كه ما در ازاي آزادي پرستاران هديه هاي فراواني از پاريس گرفتيم.

بنابه آنچه بعدها منتشر شد در جريان سفر ساركوزي به ليبي چندين قرارداد نظامي ميان دو كشور امضا شد. در اين ميان البته وزن قراردادهاي نظامي بسيار سنگين تر از قراردادهاي سياسي بود. برگزاري مانورهاي نظامي مشترك ميان دو كشور به علاوه خريد 100 ميليون يورويي موشك هاي فوق پيشرفته ضدتانك ميلان از فرانسه مهمترين توافقات امضا شده ميان ساركوزي و قذافي بود.

امضاي قراردادهاي فوق علاوه بر اينكه نويد بخش عصر تازه اي از روابط فرانسه و ليبي بود به نوعي كج دهني ليبي به اروپا مخصوصا آلمان هم محسوب مي شد چه آنكه طي چند سال گذشته طرابلس تلاش فراواني كرد تا از آلمان تسليحات نظامي بخرد. آلماني ها اما همواره با متهم كردن طرابلس به ديكتاتوري و نقض حقوق بشر با فروش سلاح به ليبي مخالفت مي كردند. فروش ميليارد دلاري سلاح هاي فرانسوي به ليبي اگرچه امري عادي مي نمايد اما معيار ثروت را جانشين معيار نوع حكومت و حقوق بشر در تعامل اروپا با اين قبيل كشورها كرد.

اكثر كشورهاي غربي بر خلاف فرانسه نگاهي توام با احتياط به نوع روابط خود با طرابلس داشته اند. اين نگاه البته چندان هم بيربط نبوده است چه آنكه به عنوان مثال قذافي در آخرين اظهار نظر خود كه در  جمع دانشجويان دانشگاه ليسبون پرتغال بيان شد به صراحت توسل به تروريسم از سوي كشورهاي ضعيف را امري عادي و قابل درك عنوان كرد. عفو بين الملل نيز در آخرين گزارش خود قذافي را به ديكتاتوري و زير پا گذاشتن حقوق بشر متهم كرده است.  فرانسه به گفته خود مي كوشد چهره اي متعادل و همراه با جامعه جهاني از ليبي ترسيم كند و اين در حالي است كه باور بسياري از كارشناسان اين امر لااقل در كوتاه مدت چندان متصور نخواهد بود.