تبليغاتX
دل نوشته های یک روزنامه نگار - افغانستان ، ‪ ۶‬سال پس از اشغال
حضور غير قانوني و نامشروع نيروهاي ائتلاف به رهبري ايالات متحده در "افغانستان " در حالي واردهفتمين سال خود مي‌شود كه دستگيري "بن لادن " و استقرار امنيت همچنان دو آرزوي مردم اين كشور است.

حوادت تروريستي يازدهم سپتامبر ‪ ۲۰۰۱‬مستمسكي شد براي نومحافظه كاران ساكن كاخ سفيد تا به بهانه جنك بر ضد تروريسم به افغانستان و سپس عراق حمله كنند." كشتار غير نظاميان " و "هزينه هاي سرسام آور جنك " همه آن چيزي است كه در پايان شش سال اشغال افغانستان عايد مردم اين كشور شده است.

جنك افغانستان ابتدا در اتاق جنك "كاخ سفيد" و سپس در كاخ رياست جمهوري پاكستان كليد خورد. پاكستان تا پيش از حمله آمريكا به افغانستان يكي از اصلي‌ترين جريان هاي حامي "طالبان " محسوب مي‌شد و پس از سخنراني مشهور "جرج بوش " كه وي در آن به صراحت اعلام كرد كه "كشورهاي دنيا يا دوست ما هستند و يا دشمن ما"،اسلام آباد هم به جنك با" تروريسم " مورد ادعاي واشنگتن پيوست و تبديل به عمده‌ترين شريك ايالات متحده در جنك با طالبان شد. اهميت همراهي پاكستان در جنك افغانستان تا آنجاست كه تحليل گران معتقدند با توجه به اقليم خاص افغانستان و وجود كوهها و دشت هاي وسيع در آن اصولا امكان پيروزي سهل الوصول آمريكا در اين جنك وجود نداشت .

تا پيش از حمله نيروهاي ائتلاف به افغانستان،"كابل" و " قندهار " دو مركز عمده فرماندهي طالبان محسوب مي‌شدند و بسياري از كشورهاي عرب منطقه هم از آن حمايت هاي ايدئولوژيك و لجستيك مي‌كردند. قندهار و كابل همانند آنچه دو سال پس از ان در بغداد شاهد آن بوديم با كمترين حجم مقاومت تسليم اشغالگران شدند. فرماندهان و سربازاني كه ساليان درازي را با پشتوانه ايدئولوژيك جنگيده بودند اينك اين سوال را در ذهن افكار عمومي دنيا باقي گذاردند كه چه در پس پرده اين تسليم وجود داشت كه نه سربازان و نه فرماندهان را انگيزه اي براي جنك نبود؟
برخي اينگونه استدلال كردند كه طالبان با توجه به نفوذ خود در ميان بخش قابل توجهي از مردم افغانستان تضمين هاي امنيتي لازم براي حضور در ساختار قدرت دولت آتي افغانستان را از طيف پيروز جنك دريافت كرده و برهمين اساس هم به ترك بدون كمترين خونريزي مراكز فرماندهي خود تن داده است .

طالبان به تخليه كابل و قندهار تن دادند اما نه تنها جايي در ساختار قدرت دولت افغانستان نيافتند بلكه هم اشغالگران و هم دولت "كرزي " از تصميم خود براي مقابله با آنها خبر دادند. بن لادن و القاعده هم به گوشه اي خزيدند و هراز چند گاهي خبر از حضور رهبر القاعده يا طالبان در جايي ميان مرز پاكستان و افغانستان بر سر زبانهاافتاد.

پاكستان هم اگرچه دستي در دست آمريكا در جنك ضد تروريسم داشت اما "حامد كرزي " رييس جمهوري افغانستان و بخش عمده اي از تحليل گران وزارت خارجه آمريكا و سيا نيز براين عقيده بودند كه ژنرال‌ها دست ديگر را همچنان در دست طالبان نگاه داشته اند.

بدين ترتيب بود كه كرزي و "پرويز مشرف " رييس جمهوري پاكستان سال گذشته و در مجمع عمومي سازمان ملل متحد با شديدترين الفاظ به يكديگر حمله كردند.

كرزي، پاكستان را به دخالت در امور داخلي كشورش متهم كرد و مشرف نيز به طعنه به وي گفت كه وي آن قدرها هم كه كرزي تصور كرده است بي‌كار نيست .

وساطت كاخ سفيد هم نتوانست ميان اسلام آباد و كابل آشتي برقرار كند و اين تنش باوجود برخي رفت و آمدهاي ديپلماتيك دو كشور به مانند آتشي بر زير خاكستر باقي ماند.

بهانه حضور مركز فرماندهي القاعده ( به عنوان عامل يازده سپتامبر) در افغانستان كافي بود تا هزاران تن از نيروهاي آمريكا و انگليس راهي افغانستان شوند و امروز پس از هفت سال همچنان "مردم" افغانستان، نه طالبان و القاعده بهاي اشغال را بپردازند. حضور هزاران سرباز خارجي در افغانستان محملي را فراهم آورد كه به گفته يكي از تحليل گران اطلاعاتي آمريكا هزاران تروريست را از ديگر نقاط دنيا به مانند آهن ربا جذب اين كشور كند.

امروز همانند هفت سال گذشته بي‌ثباتي و ناامني در افغانستان بيداد مي‌كند و جز مركز "كابل" پايتخت افغانستان، هيچ كجاي ديگر امن نيست . وضع رفاهي مردم اين كشور نيز تفاوت قابل ملاحظه اي نكرده است و قطع آب و برق و تلفن به دفعات زياد در طول روز اتفاق مي‌افتد.

كشت مواد مخدر پس از اشغال افغانستان نه تنها كاهش نيافته بلكه افزايش قابل ملاحظه اي ( ‪ ۸‬هزار تن ) نيز يافته است .

ناامني بيداد مي‌كند، طالبان به لطف ناكامي نيروهاي ائتلاف و ضعف دولت مركزي ايالات جنوبي را به جولانگاه خود تبديل كرده‌اند و نيروهاي دولتي و ائتلاف را به مبارزه مي‌طلبند. بن لادن زنده است و گهگاه دست مايه رسانه هاي جنگي آمريكا مي‌شود و در اين ميان اين مردم افغانستان هستند كه هزينه مي‌پردازند، هزينه اي با جان و مال خود.

لینک مطلب

بیربط ۱: نمایشگاه قرآن امسال خیلی پربارتر از همیشه بود. تاحالا دوبار رفته ام. به اونهایی که نرفتند پیشنهاد می کنم حتما اینکار رو بکنند.

بیربط ۲: بازار افطاری دادن به خبرنگاران خیلی داغ شده اما نمی دونم چرا این افطاری ها اصلا نمی چسبه. یادش بخیر سالیان گذشته نصف ماه رمضان را مهمان "آقایان" بودیم. امسال اما ترجیح می دادم پیش بچه های خودمون افطار کنم.

بیربط ۳: انتخابات پاکستان فرمایشی تر از آن بود که بخواهم در موردش حرف بزنم. مشرف برای بار سوم رییس جمهور شد و پست ریاست ارتش را هم به یکی از نزدیکترین یارانش سپرد.

بیربط ۴: ادامه مطلب قبل: رفیقم را قسم دادم که بیا راستش را بگو چرا که قضیه اینقدرها هم که تو فکر کردی لاینحل نیست و پاسخ داد که :"من نمی خوام رفاقتمو  با ...خراب کنم. " خراب نشدن رفاقت به چه بهایی؟ دروغ پشت دروغ و جریان سازی ( آن هم از نوع حقیرانه) پشت سر دونفر دیگه؟ بهم زدن رابطه؟ ( این یکی  دیگه میتونه به عنوان یک شاهکار تبریک گفته بشه)...

+ نوشته شده در  ساعت   توسط احسان تقدسی  |