چند روز پیش که در مورد حکیم نوشتم  یاد آوری کردم که داستان آمریکا رفتن او حتی به بهانه درمان هم باشد کمی عجیب است. مجلس اعلایی ها اصرار داشتند که او برای درمان به آمریکا رفته است و رسانه ها هم نوشتند که رییس مجلس اعلا که چند روز پیش یارانش رای به حذف "انقلاب" از نام مجلس اعلا و ابقای وی در سمت ریاست این تشکل داده بودند, سرطان ریه دارد.

بر فرض صحت این خبر انتظار این بود که وی لااقل چند روزی را جهت انجام آزمایشات و درمان در ایالات متحده بماند بویژه آنکه خبر آمد وی با سفارش دیک چنی و تایید جرج بوش رهسپار واشنگتن شده است.

دوشنبه صبح هنوز ساعتی از ورودمان به تحریریه روزنامه نگذشته بود که خبر "حکیم برای شیمی درمانی به ایران آمد" روی تلکس قرار گرفت و ساعتی بعد جستجوها آغاز شد. محسن حکیم که غیب شده بود و موبایلش را کس دیگری که می گفت در ایران نیستم پاسخ می داد. پیش بینی هایمان داشت درست از آب در می آمد. حکیم هم با  آمریکا دوست است و هم دل در گرو محبت تهران دارد.  قریب به  بیست تماس برای یافتن رییس بیمار عراقی یا شاید هم  " ناجی بزرگ " گرفته شد. برخی خبر حضورش را در سعد آباد می دادند و عده ای نیز در بیمارستان.

همچنان به دنبال اوییم. ماخبرنگاریم و گاهی در نقش یک کارآگاه. جالب اینجاست که سرنوشت او برای روسای ما هم بسیار هیجان انگیز شده است و همه در حسرت خبری از او بسر می برند. می گردیم و می گردیم. او همینجاست. همین نزدیکی ها. نمی دانم چه لباسی بر تن دارد. سفید بیمارستان یا عالیجنابی سرخپوش.

بیربط 1: جنجال سیاسی بیروت کم بود, این روزها لبنانی ها در طرابلس با شاخه ای از القاعده (البته نه با معنا و گستردگی القاعده عراق و افغانستان) درگیر شده اند. ارتش لبنان معتقد است اینها در حقیقت جاسوس سوری ها هستند.

بیربط 2: در اوج جنجال ها و مشکلات عراق ناگهان جلال طالبانی رییس جمهور اعلام می کند که سه هفته برای تعطیلات می رود به آمریکا. این یعنی چه؟

بیربط 3: بابت سی دی ها ممنون. بدجور غافلگیرم کردی. آخه الان من باید چی بگم؟ مرسی.