حضور هاشمی رفسنجانی در انتخابات خبرگان روشن تر از روز بود و بر من جای بسی تعجب داشت که چگونه برخی سیاسیون در مورد آن اما و اگر روا می دارند.روز شنبه هم رسما اعلام شد که هاشمی در لیست جامعتین در انتخابات آذرماه خبرگان رهبری قرار خواهد گرفت. هاشمی رفسنجانی اصولا دارای شخصیتی است که برخلاف افرادی مثل تاجزاده یا بهزاد نبوی دوست دارد همواره در مرکز و محور قرار داشته باشد تا در حاشیه و بازیگر اصلی و در صحنه باشد تا بازیگر اصلی و پشت صحنه. اگر به روند دو  انتخابات مجلس ششم و نهم ریاست جمهوری با دقت نگریسته باشید به راحتی  این نکته را درخواهید یافت. در انتخابات خبرگان هم همین روند تکرار شد.هاشمی برای مدت مدیدی همه را با این پرسش مواجه کرد که: آیا هاشمی می آید یا نه؟ و بدین ترتیب وی خود را محور دو انتخابات سرنوشت ساز قرار داد. تجربه دو انتخاباتی که هاشمی خود را در معرض انتخاب مردم قرار داد نشان از آن داشت که هاشمی  تمایل فراوانی به "توسط مردم انتخاب شدن" دارد و تکیه گاههایی همچون مجمع تشخیص برای وی لذتی به همراه ندارد. از آخرین  مرتبه ای که هاشمی در یک روند نسبتا  دموکراتیکی توانست بر یکی از ارکان جمهوری اسلامی تکیه زند قریب  چهارده سال گذشته است و این پیرمرد 71 ساله خواهد آمد تا بار دیگر میزان محبوبیت خود را به آزمایش بگذارد. هاشمی نیک می داند که اگر خود نیز طالب باشد دیگر سن و سالش مجالش نمی دهد تا وی بر کرسی نمایندگی مجلس یا ریاست جمهوری بنشیند. تکیه بر صندلی لرزان ریاست مجمع تشخیص مصلحت هم به واسطه انتصابی بودنش اعتبار چندانی به وی نبخشیده است. خبرگان آخرین پایگاه هاشمی برای "ادامه بقا" خواهد بود.