توقیف شرق تاثیر خود را بر ما هم گذاشت و سبب شد  تا خبرهایمان را با وسواس بیشتری بنویسیم .

صبح با یک تلفن خبر توقیف شرق را شنیدم. به اکبر  زنگ زدم  گفت درسته.  شرق را می توانم به جرات جزو دو روزنامه تاثیر گذار کشور بنامم (در کنار کیهان). دوستان مطالب زیادی را در این باره نوشته اند و من فقط ۳-۲ جمله به آنها اضافه می کنم.به نظرم برای افتخار شرق همین بس باشد که وقتی از صفار هرندی وزیر فعلی ارشاد پرسیدند که روزنامه های حرفه ای کشور کدامند گفت: "کیهان و شرق". این اواخر مطالب نسبتا منظمی را به شرق می دادم. شرق فارغ از تاثیر گذاری مناسبی که در تحولات سیاسی کشور ایجاد می کرد توانسته بود تیمی از حرفه ای ترین روزنامه نگاران دوم خرداد را در خود جمع کند. مخاطبان شرق نیز طیف خاصی از جامعه نبودند و تقریبا  مورد توجه عامه مردم بود. دیگر به این مدل توقیف ها عادت کرده ایم و زیاد برایمان عجیب نمی نماید اگر چه تاسف می خوریم.

روزنامه نگاری امروز در ایران مثل دویدن در میدان مین می ماند. همین را داشته باشید. جدا باید به حال خودمان تاسف فراوانی بخوریم.خدا رحمت کند سید اشرف روزنامه نسیم شمال را که نزدیک به ۶۰-۵۰ سال پیش در زمان حکومت طاغوت فریاد می زد:

ای قلم تا می توانی در قلمدان صبر کن

یوسف آسا سالها در کنج زندان صبر کن

همچو یعقوب حزین در بیت الاحزان صبر کن

کور شو بیرون نیا از شهر کنعان ای قلم

نیستی آزاد در ایران ویران ای قلم