این عکس مال AP است. فكر مي كنيد اينجا كجاست؟

روي قلب خود نوشتم   برات بميرم حسين

اي تمام سرنوشتم      برات بميرم حسين

دور نیست روزی که این شمشیرها بر سر اعراب فرود آید.

بیربط: همچنان بیمارم....

صبح جمعه که از خواب بلند شدم دیدم بیمارتر از آنم که بتوانم تحرکی  داشته باشم. به زور صبحانه ای خوردم و خودم را به روزنامه رساندم.  مطلبم را گذاشتم و برگشتم خانه. برف این روزها امان همه را بریده است و امان مسئوولین را بیشتر از همه. تابستان ها فریاد "آبی" ها بلند است که آب تمام شد... زمستان فریاد گازی ها بلند است که  کی گفته ما صادرکننده گازیم؟ گاز نداریم. کم مصرف کنید تا به همه برسد.  بیچاره  مردم فلان  شهرستان و دهات که گازشان قطع شده و صدایشان را هم کسی نمی شنود. تهران که گاز دایم الوصل است.

 

چیز جالبی این چند روز شنیدم که خیلی عجیبه. یک بنده خدایی که از قضای روزگار  بسیار مورد احترام بنده نیز هست ( یک وقت فکر نکنید همه چیز گل و بلبله هااااا. نه!!! اتفاقا با این بنده خدا اختلاف نظرهای جدی در برخی ی ی ی زمینه ها دارم) گفت که فیلمی هست که نشان می دهد در سفر قبلی پوتین به آمریکا لورا خانم بوش و رییس جمهوری روسیه اندکی  خلوت کرده و .....وای ی ی ی که چقدر بده. آقا من به خدا باور نکردم هنوز. فقط نقل کردم.

برف آرام آرام مي باريد كه خبر فوت مهران را شنيدم. به عنوان يك خبرنگار بين الملل مي گويم كه يكي از مهمترين انگيزه هاي تورق صفحات اعتماد ملي ديدن صفحات پربار بين الملل آن بود. مهران قاسمي افتخار بچه هاي بين الملل مطبوعات ايران بود و اينك در سوگ او چه مي توان كرد جز يادي از آن يارسفر كرده و آهي. مرگ سخت است و مرگ دوستان باري بس گران بر دوش.

سه شنبه که روزنامه نیامدم. ندیدن برخی دوستان مایه مسرت فراوان بود. امروز صبح هم اصلا حوصله روزنامه آمدن نداشتم. آرزو می کردم که ای کاش برف تا سردر خانه می آمد تا من هم مجبور به آمدن نباشم. ای کاش درخانه آن مسئوولی که ادارات را دو روز تعطیل کرد برف روبی نمی شد تا وقت بیرون آمدن از خانه زمین خورده و چهارشنبه و پنج شنبه را هم تعطیل می کرد. اصلا کی گفته آدم باید مثل روبات کار کنه؟  ای کاش... ای کاش... آخه با ای کاش گفتن که تعطیل نمی شه. میشه؟ حالا من آمده ام وای وای......

جورج بوش رئيس جمهورى ايالات متحده از فردا سفرى نه روزه را به خاورميانه آغاز خواهد كرد. براساس آنچه كاخ سفيد اعلام كرده بوش قرار است علاوه بر سرزمين هاى اشغالى و ديدار با ايهود اولمرت نخست وزير اين رژيم به كرانه باخترى نيز سفر كرده و با محمود عباس رئيس تشكيلات خودگردان به طور جداگانه گفت وگو كند. كويت، بحرين، امارات، عربستان و مصر از ديگر مقصدهاى سفر بوش به خاورميانه خواهند بود. رئيس جمهورى آمريكا نهايتاً ۱۶ ژانويه به واشنگتن باز خواهد گشت. ۱۰ هزار و ۵۰۰ نيروى امنيتى اسرائيل متشكل از پليس اين رژيم و سرويس امنيت داخلى آن (شين بث) كه بنا به برخى آمار يك سوم كل نيروهاى پليس اسرائيل را تشكيل مى دهند مسئوليت امنيت جورج بوش را عهده دار خواهند بود.

تهديد دو شب پيش القاعده و درخواست اين گروه تروريستى از سلفى هاى جهان عرب براى «پذيرايى با بمب» از رئيس جمهورى آمريكا بر شدت تمهيدات امنيتى افزوده است و با اين حال سران اسرائيل همچنان در نگرانى هاى جدى نسبت به انجام عمليات هاى تروريستى توسط طيف هاى تندرو صهيونيستى كه در تار و پود ساختار اجتماعى اين رژيم حضور دارند، بسر مى برند. جورج بوش در حالى فردا وارد سرزمين هاى اشغالى مى شود كه به نوشته مطبوعات رژيم صهيونيستى در ميان رؤساى جمهور ايالات متحده جورج بوش بيشترين حجم حمايت سياسى و نظامى را از اين رژيم به عمل آورده است. وى دو روز پيش در مصاحبه با يكى از شبكه هاى اسرائيل صراحتاً اعلام كرد در صورت هر گونه تهديد عليه اسرائيل بى چون و چرا از اين رژيم حمايت خواهد كرد و آن را اصلى از باورهاى خود مى داند.

* اهداف سفر
محافل سياسى، كارشناسى و رسمى هر يك تحليل هاى جداگانه اى را از اهداف سفر بوش به منطقه ارائه كرده اند كه در بررسى كلان اهداف اين سفر بايد به آنها توجهى ويژه داشت.كاخ سفيد روز يكشنبه اعلام كرد كه سفر رئيس جمهورى آمريكا به خاورميانه براى اميد بخشيدن به خاورميانه است. اين در حالى است كه خاورميانه از زمان روى كار آمدن بوش بزرگترين بحران ها را تجربه كرده است. عراق، فلسطين، افغانستان و... اينك بحران هايى برآمده از سياست خارجى سفر محافظه كاران ساكن كاخ سفيد هستند.

نگاه مصرى ها به عنوان يكى از كشورهاى مقصد بوش به اهداف اين سفر نيز جالب است. محمدعلى ابراهيم سردبير روزنامه الجمهوريه ارگان رسمى دولت اين كشور در اين باره بر دو نكته تأكيد مى كند: نكته اول اعمال فشار بر مصر است كه در راستاى كمك به واشنگتن در برقرارى ثبات در عراق صورت مى گيرد. هدف دوم در سفر بوش برخلاف آنچه تصور عمومى است، پيگيرى مباحث مطرح شده در كنفرانس آناپوليس يا فعال كردن روند صلح و فشار بر اسرائيل نيست بلكه آمريكا آن چيزى را انجام مى دهد كه اسرائيل مى خواهد نه برعكس و در واقع واشنگتن مجرى طرح هاى اسرائيل است.

گروه فلسطينى حماس كه اين روزها تحت شديدترين محاصره اقتصادى از سوى رژيم صهيونيستى قرار گرفته نيز از منظرى ديگر به اهداف سفر بوش نگريسته است چه؛ موسى ابومرزوق معاون خالد مشعل گفته است كه سفر رئيس جمهورى آمريكا به خاورميانه هيچ ارتباطى به پيشبرد روند صلح رژيم صهيونيستى و فلسطين ندارد بلكه به جاى آن بر مسأله ايران متمركز خواهد بود.

سخنان ابومرزوق البته اشاره اى مستقيم است به آخرين سخنان بوش قبل از سفر به خاورميانه كه يكى از دلايل سفر به خاورميانه را تلاش براى محدود كردن نفوذ ايران در منطقه دانسته بود. سفر رؤساى جمهور آمريكا به خاورميانه حكايتى جالب است. جيمى كارتر اولين رئيس جمهورى و بانى طرح كمپ ديويد بود كه در مارس ۱۹۷۹ پس از سفر به مصر از بيت المقدس ديدن كرد.

بيل كلينتون نيز اولين ديدار خود از اسرائيل را در سفرى به خاورميانه در اكتبر سال ۱۹۹۴ ميلادى انجام داد. در اين سفر ۷۲ ساعته كلينتون در مراسم امضاى قرارداد صلح اسرائيل و اردن شركت و با حافظ اسد رئيس جمهور فقيد سوريه ملاقات كرد. ديدار كلينتون از سوريه البته جنجال فراوانى را آفريد. كلينتون البته پس از شركت در مراسم تدفين اسحاق رابين در نوامبر ،۱۹۹۵ در مارس ۱۹۹۶ و نيز مارس ۱۹۹۸ از اسرائيل ديدن كرد. او در اين مدت براى نخستين بار از نوار غزه بازديد و با ياسر عرفات رئيس فقيد تشكيلات خودگردان مذاكره كرد. جرج بوش نيز در ژوئن ۲۰۰۳ براى اولين بار با ادعاى آغاز طرح «نقشه راه» به خاورميانه آمد. او در نشست هاى شرم الشيخ و عقبه (اردن) شركت كرد. فردا نيز بوش در حالى وارد سرزمين هاى اشغالى مى شود كه كمتر از ۱۰ ماه به پايان دوره رياست جمهورى وى باقى مانده است و بحران هاى خاورميانه در مرز انفجار بسر مى برند. ۹ روز فرصت بسيار كمى است تا بوش بتواند به آنچه مى خواهد در خاورميانه دست يابد و شايد به قول ظريفى: در اين سفر صرفاً به گرفتن عكس هاى يادگارى بسنده شود.

لینک مطلب در "ایران"

  برف امروز فكر كنم بيش تر از همه امير حسين  خواهرزاده بنده را خوشحال كرد كه هم مدرسه نرفت و هم كلي برف بازي كرد. ماهم كلي زجر كشيديم و همه بچه ها تقريبا با تاخيري چند ساعته سركار رسيدند. عصر امروز هم با آقا مختار يگانه مرد مطبوعات ايران رفتم مصاحبه با رييس شوراهاي بيداري استان الانبار. مختار هم بعد از مصاحبه شيطنتش گل كرد و شروع كرد به برف بازي. اين عكس هم يادگار برف بازي آقا مختاره. با اينكه ماشالله كلي واسه خودش اسم و رسم داره اما هنوز عين يك كودك گاهي كارهايي مي كنه كه همه كف مي كنند. اين برف بازيشو نمي گم. اين فقط مال ۲ ثانيه از زندگيشه.

ترا من چشم در راهم

ترا من چشم در راهم شباهنگام

که میگیرند در شاخ تلاجن سایه ها رنگ سیاهی

وزان دل خستگانت راست اندوهی فراهم

تو را من چشم در راهم

شباهنگام در آن دم که دره ها چون مرده ماران خفتگانند

در آن نوبت که بندد دست نیلوفر به پای سرو کوهی دام

گرم یاد آوری یا نه ، من از یادت نمی کاهم

تو را من چشم در راهم

«پول، قدرت و شهرت» سه عاملى است كه تأثير فراوانى در انتخابات رياست جمهورى آمريكا از زمان استقلال اين كشور در سال ۱۷۷۶ ميلادى تاكنون داشته است. در ميان ۴۳ نفرى كه تاكنون رئيس جمهور ايالات متحده شده اند، كمتر نشانى مى توان يافت از آنانى كه از سه فاكتور نامبرده بى بهره بوده باشند. فراوان بوده اند كانديداهايى كه از قشر متوسط يا فرودست جامعه پيچيده آمريكا بوده اند، اما در ميان آنها حتى يك نفر نيز به جمع رؤساى جمهور ايالات متحده نپيوسته است و حضور آنها تنها ژستى براى دموكراسى بوده است.

رقابت هاى درون حزبى جمهوريخواهان و دموكرات ها براى انتخابات نوامبر سال جارى از پنجشنبه هفته گذشته كليد خورد. بر اساس سنتى ديرينه، مردمان ايالت سه ميليون نفرى آيووا اولين آمريكايى ها بودند كه در انتخابات مقدماتى حزبى شركت كردند.

نتيجه اما بر خلاف همه پيش بينى هاى انجام شده تا اين زمان بود، چه آن كه در ميان سه كانديداى اول حزب دموكرات يعنى باراك اوباما، هيلارى كلينتون و جان ادواردز، اوباما با كسب ۳۸ درصد آرا اول شد و هيلارى كلينتون كه در تمامى نظرسنجى هاى پيش از انتخابات آيووا بر رقيب سياهپوست خود برترى داشت، سوم شد. در ميان جمهوريخواهان نيز نتيجه اى عجيب به دست آمد و مايك هاكابى فرماندار سابق ايالت آركانزاس كه سابقه كشيش بودن را نيز در پرونده خود دارد، توانست با كسب ۳۴ درصد آرا بر ميت رامنى فرماندار سابق ايالت ماساچوست به پيروزى برسد.

اهميت پيروزى اوباما و هاكابى در دو طيف دموكرات و جمهوريخواه در آنجاست كه بدانيم رقباى اصلى آنها يعنى هيلارى كلينتون و ميت رامنى امكانات مالى فراوانى را بسيج كردند تا بتوانند از ميدان رقابت آيووا سربلند بيرون آيند كه اين گونه نشد.

البته سرنوشت واقعى مبارزه انتخاباتى آمريكا در ايالت هاى بزرگى مانند كاليفرنيا، نيويورك و ايلينويز و... رقم مى خورد. اما پيروزى در آيووا از لحاظ تبليغاتى و مالى براى كانديداهاى رياست جمهورى آمريكا از اهميت زيادى برخوردار است و طبق سنتى نانوشته كانديداهايى كه از بنيه مالى چندانى براى اين رقابت ها برخوردار نيستند، پس از شكست در آيووا خود را از معركه كنار مى كشند. كانديداهاى ثروتمندتر اما ترجيح مى دهند بخت خود را در ايالات بزرگترى چون كاليفرنيا و نيويورك بسنجند.

پيروزى هاكابى و اوباما در آيووا تعجب همه ناظران انتخابات آمريكا را برانگيخته است و حتى خود اين افراد نيز در اظهارنظرهاى پس از انتخابات تعجب خود را پنهان نكرده اند. هاكابى جمهوريخواه پيروزى خود در آيووا را «معجزه» خوانده است و باراك اوباماى دموكرات نيز كه به واسطه سياهپوست بودن، آيووا را آغاز شكست هاى خود مى پنداشت (تنها سه درصد از جمعيت آيووا سياهپوست هستند)، پيروزى خود را نشانه اتحاد مردم آمريكا و مصمم بودن آنها بر ايجاد تغييرات اساسى در حكومت آمريكا عنوان كرد.

انجمن هاى حزبى محلى بخشى از روند انتخابات مقدماتى ايالتى براى تعيين نامزدهاى انتخابات رياست جمهورى آمريكا محسوب مى شود. در نهايت نامزدهاى انتخاباتى دو حزب دموكرات و جمهوريخواه در گردهمايى بزرگ اين دو حزب به وسيله نمايندگان اعزامى ايالت هاى مختلف انتخاب خواهند شد. تاريخ اعلام نهايى كانديداى نهايى دموكرات در فاصله زمانى ۲۵ تا ۲۸ آگوست بوده و كانديداى نهايى جمهوريخواهان نيز در فاصله ۱ تا ۴ سپتامبر معرفى خواهد شد. كارزار بعدى درون حزبى دموكرات ها و جمهوريخواهان ايالت نيوهمپشاير در هشتم ژانويه است و سپس به ترتيب ايالت هاى ميشيگان، نوادا، كاروليناى جنوبى و فلوريدا محل اين رقابت است.۲۱ ايالت ديگر مانند كاليفرنيا، نيويورك و... نيز در ۵ فوريه كه معروف به سه شنبه بزرگ است، محل رقابت هاى درون حزبى انتخابات رياست جمهورى ايالات متحده خواهند بود.

نكته اى كه در تحليل نتايج آيووا نبايد از ياد برد، اين است  كه اگرچه تعداد شركت كنندگان در انجمن هاى حزبى محلى اين ايالت چندان زياد نيست و معمولاً كمتر از ۱۰ درصد واجدين شرايط در آن شركت مى كنند، اما اهميت نتايج آيووا در تأثير روانى اى است كه بر روى طيف رأى دهندگان آمريكايى مى گذارد. بر اين اساس داوطلبان جمهوريخواه و دموكرات از نخستين روزهاى سال گذشته ميلادى توجه ويژه اى به آيووا داشته اند تا جايى كه بخش مهمى از منابع مالى خود را در آيووا و نيوهمپشاير مصرف كرده اند.

نكته مهم ديگر اين كه باراك اوباما كه نامزد اول دموكرات ها در آيووا گرديده است، نقطه تمركز خود را بر روى «رأى اولى ها» قرار داد و بر همين اساس نيز توانست قشر جوان آيووا را با خود همراه كرده و اول شود. اين درحالى است كه هيلارى كلينتون رأى قشر زنان و جان ادواردز نيز رأى قشر متوسط را نشانه رفته بودند. شعار اصلى كانديداى سياهپوست دموكرات ها عدالت و باور به خود براى تغيير در واشنگتن (كاخ سفيد) است. نسل جوان آيووا كه مى توان آن را ماكتى از جوانان آمريكا فرض كرد، بيش از هميشه تشنه عدالت است، عدالتى در عمل و نه در سخن. اين گونه است كه هيلارى و ادواردز راه مى گشايند و اوباما وارد مى شود.

لينك مطلب در "ايران"

دوران ابتدایی و راهنمایی که بودم هروقت برف می آمد مدرسه تعطیل می شد و بساط برف بازی ما در کوچه و خیابان به پا. تا برف شروع به باریدن می کرد نگاهمان به آسمان خدا دوخته می شد و از خدا طلب برف بیشتر می کردیم تا شاید باز هم مدرسه تعطیل شود. همه ادعای درس خوانی و علم و دانش با برف دود می شد و به آسمان می رفت. نمی توانم کتمان کنم که همیشه حالم از درس خواندن بهم می خورد و معدل و نمراتم گواهی بس محکم است. جالب اینجاست که هنوز این معما برای خودم حل نشده که چه شد که وارد دانشگاه شدم.

امروز صبح که برف شدیدی گرفته بود و تا شب ادامه داشت یاد خاطرات آن روزها افتادم. یادش بخیر. بعد از آن دوران هروقت برف شدیدی می گرفت راهی طبیعت اطراف تهران می شدم. اگر کسی هم پایه بود که چه بهتر و اگرهم کسی نبود که تنهایی هم خوش می گذشت. نمی دونم برف چه خاصیتی در خود پنهان دارد که اینگونه هم را به شعف وا می دارد. شعرهایی می خواندیم که هنوز هم زیباست: برف میاد چه چه پشت خونه هاجر....

برف نو! برف نو! سلام، سلام
بنشين، خوش نشسته‌ای بر بام

پاكی آوردی ای اميد سپيد
همه آلودگي‌ست اين ايام

راه شومی‌ست می زند مطرب
تلخواری‌ست می چكد در جام

اشكواری‌ست می كشد لبخند
ننگواري‌ست می تراشد نام

مرغ شادی به دامگاه آمد
به زمانی كه برگسيخته دام

ره به هموار جای دشت افتاد
ای دريغا كه برنيايد گام

کام ما حاصل آن زمان آمد
که طمع برگرفته‌ایم از کام

خامسوزيم الغرض بدرود
تو فرود آی برف تازه سلام!

بیربط : منتظر بودم یک کلمه بگه من نباید می رفتم.احساس می کنم می خواست حال منو بگیره. اصلا احساس خوبی نیست.می دونم احساسم اشتباهه. عین روز واسم روشنه اما خوب میشه چکارش کرد؟ بازهم گفتنش بهتر از خوردنشه. کاش یه جوری جبران کنه.

بیربط ۲: قرار پیاده روی عصر چهارشنبه با دوستام را کنسل کردم. کلی غرغر شنیدم اما مهم نیست.

متهمان فراواني براي پرونده ترور بي نظير بوتو وجود دارند.تقريبا همه آنها شناخته شده اند جز سازمان اطلاعات پاكستان. سازماني كه عليرغم ساختار عرض و طويلش كمتر نشاني از آن در منابع فارسي وجود دارد. اين امر بهانه اي شد تا مطلب زير را بنويسم:

محمد على جناح كه از او به عنوان پدر استقلال پاكستان نام برده مى شود آرزو داشت پاكستان كشورى باشد براى همه مسلمانان منطقه جنوب آسيا تا در آنجا بتوانند به دور از همه چالش ها و در فضاى آزاد مذهبى زيست كنند. پاكستان اما از بدو استقلال تاكنون همزاد و همراه بحران بوده است و مردم آن همچنان در آرزوى روزهايى بدون بحران هستند.

ترور بى نظير بوتو در روزهاى گذشته باعث شد تا بار ديگر همه نگاه ها معطوف به پاكستان و سازمان هاى عريض و طويل نظامى و سياسى آن شود. در اين چند روز چنان كه از گزارش رسانه هاى اين كشور پيداست بيش از همه اكنون سازمان اطلاعات ارتش پاكستان (ISI) با چالش روبه رو شده است. پاكستان نزديك به ۶ سازمان اطلاعاتى دارد كه مهم ترين آنها ISI است. ISI در سال ۱۹۴۸ ميلادى (يك سال پس از استقلال) توسط ژنرال انگليسى «كاتم» تأسيس شد.

با اين وجود كارشناسان معتقدند ISI از لحاظ ساختارى بيشتر شبيه سازمان هاى اطلاعاتى شوروى سابق است تا سرويس هاى امنيتى غرب. همانند اكثر سرويس هاى امنيتى دنيا ISI نيز در بدو تأسيس با نوعى سردرگمى در حيطه وظايف خود مواجه بود اما همزمان با رياست جمهورى ژنرال ايوب خان در دهه ۱۹۵۰ نقش ISI در زمينه هايى چون تأمين منافع ملى، مونيتورينگ احزاب اپوزيسيون و تحكيم نقش نظاميان در قدرت بسيار چشمگير بود. كنترل فعاليت ديپلمات هاى خارجى، فعالان سياسى، رسانه ها و ديپلمات هاى پاكستان در ساير كشورها از مهم ترين فعاليت هاى ISI تاكنون بوده است.

طيف منتقدان ISI معتقدند كه اين سازمان اطلاعاتى، دولتى در دولت است محافل غيررسمى تعداد كارمندان رسمى ISI (نظامى و غيرنظامى) را حدود ده هزار نفر تخمين زده اند كه در ۶ بخش پشتيبانى، اطلاعات داخلى، اطلاعات خارجى، بخش جامو و كشمير، عمليات مسلحانه و فنى مشغول به فعاليت هستند. مهمترين شكست ISI از بدو تأسيس تاكنون شكست در جنگ اطلاعاتى ـ نظامى ۱۹۶۵ كشمير بود. پس از آن بود كه ايوب خان كميته اى را به رياست ژنرال يحيى خان براى بررسى دلايل ناكامى اطلاعاتى در جنگ با هند مأمور كرد.

ISI تا اوايل دهه ۱۹۷۰ علاقه چندانى به دخالت در سياست داخلى پاكستان نشان نمى داد اما در اين سال ها ذوالفقار على بوتو رئيس جمهور وقت پاكستان (پدر بى نظير) به ISI اجازه داد در مسائل سياسى وارد شود.

حمله شوروى سابق به افغانستان سبب شد تا ISI نقشى ويژه در مواجهه سازمان هاى اطلاعاتى غرب و شوروى بيابد. ايالات متحده در آن سال ها پاكستان را خط مقدم جنگ با شوروى اعلام و از همين رو حمايت هاى فراوان لجستيك و مالى از اسلام آباد انجام داد. پاكستان نيز با استفاده از كمك هاى غرب حدود ۸۳۰۰۰ افغانى را در كمپ هاى درون افغانستان و پاكستان آموزش داد و راهى ميدان نبرد با شوروى كرد. پس از اعدام بوتو (پدر) و در رژيم ژنرال ضياءالحق، افسران تندرو و اكثراً پشتون ستون فقرات ISI را تشكيل مى دادند. طالبان نيز در چنين بسترى و با همكارى ژنرال نصيرالله بابر و حمايت جمعيت علماى اسلام پاكستان اعلام موجوديت كرد.

پس از حملات يازدهم سپتامبر و سپس حمله آمريكا به افغانستان، مشرف و ISI در دوراهى حمايت يا مقابله با طالبان قرار گرفتند كه در نهايت مشرف ترجيح داد در جنگ با تروريسم به رهبرى ايالات متحده مشاركت كند. ISI نيز على الظاهر اين گزينه را انتخاب كرد اما به باور برخى تحليلگران غربى طيف راديكال ISI به حمايت هاى خود از طالبان ادامه دادند. از همين رو پس از اصابت اولين موشك آمريكا به خاك افغانستان، مشرف بلافاصله رئيس وقت ISI را تغيير داد و ژنرال حسن الحق را جانشين وى كرد. حسن الحق نيز فوراً اقدام به پاكسازى طيف گسترده اى از تندروهاى حاضر در ISI كرد.

حضور ژنرال حميد گل در رأس ISI را بايد اوج دوران قدرت اين سازمان امنيتى دانست. دخالت در جريان انتخابات ۱۹۹۰ از مهمترين اقدامات ISI در زمان حميد گل است. اقدامى كه گل از آن نه به دخالت، بلكه به مونيتورينگ انتخابات ياد مى كند. حميد گل البته در اظهارنظرى ISI را نمايه سياسى ارتش پاكستان عنوان كرده است.

به هر حال ماجراى ترور بوتو اكنون، نهادهاى امنيتى پاكستان را با شرايط دشوارى روبه رو كرده است به نحوى كه گويى بدون حضور آنها گره بحران گشوده نخواهد شد.

نیکولا سارکوزی تعطیلات کریسمس خود را در کنار کارلا برونی و اهرام مصر گذراند. شخصیت عجیبی دارد این رییس جمهور فرانسه. روزی دست دوست جدیدش را می گیرد و در آرامش کامل در پارک های فرانسه قدم می زند و حتی او را به الیزه آورده و... و روری هم او را در یک سفر خارجی سوار هواپیمای تشریفاتی ریاست جمهوری فرانسه کرده و می برد مصر. انگار نه انگار که جماعت خبرنگاری هست و هزاران دوربین که آماده اند تا عکس های شخصی او را به دنیا مخابره کنند.

سخنان اخیر منصور ارضی مداح مشهور تهران در روز عرفه موجی از انتقاد به وی را برانگیخته است. هدف این مطلب دفاع یا متهم کردن منصور ارضی نیست بلکه تنها بیان شرایطی است که وی بر اساس آنها اقدام به بیان این سخنان کرده است.

۳-۲ مطلب شهروند امروز که درباره حاج منصور ارضی به تندترین وجه ممکن نوشته شده بود بهانه ای شد تا چند خطی را بنویسم. منصور ارضی جزو اولین مادحینی نیست که سخن از سیاست می گوید و نوشتار شهروند طوری بود که انسان گمان می کرد منصور ارضی خرق عادت کرده است در حالی که اینگونه نیست.

افرادی چون دعبل که از جانب امام معصوم هم تقدیر شده اند جزو کسانی بودند که بر ضد خلیفه وقت اشعار بسیار تندی گفته اند. شهروند ادعا کرده است که مخاطبان منصور ارضی از طبقه فرودست جامعه می باشند در حالی که آنان که حتی یک بار به مجالس وی رفته اند دیده اند که غالب مستمعین منصور ارضی از افراد تحصیلکرده اعم از استاد دانشگاه - دانشجو و ... تشکیل شده است.

بی اطلاعی از مرام و مسلک منصور ارضی در میان نوشته های شهروند به وفور دیده می شود. منصور ارضی تنها بر طبق آموزه های خود سخن می گوید. اگر کربلا را بارزترین مکان برای شناخت حق و باطل بدانیم یزید و عمر سعد از سویی و امام حسین (ع) هم از سوی دیگر سمبل حق و باطل هستند.

امام حسین در روز عاشورا چند باری تصمیم به سخنرانی برای لشگر عمرسعد گرفت تاشاید هنوز گوش شنوایی باشد اما هلهله ها و کف زدن های لشگریان عمرسعد مانع رسیدن صدای حق امام به لشگریان می شد تا آنکه امام(ع) فرمود: شکم شما از حرام پر شده و کلام حق را نمی شنوید.

امام حسین برای کوفیان غریبه نبود. خیلی از کوفیان پیش از این درصف لشگریان امیرالمومنین جنگیده بودند و حتی خانواده شهید بودند. آیا این دلیلی برای برائت آنان است؟

تهران نیستم که بخوام خیلی بنویسم اما ترور بوتو نتیجه رشد جریان افراطی گری در پاکستان است. سازمان اطلاعات پاکستان, افراطي هاي پاکستان و القاعده متهمان اصلی این ترور هستند.

واقعه غدير حادثه اى تاريخى نيست كه در كنار ديگر وقايع بدان نگريسته شود. غدير تنها نام يك سرزمين نيست. يك تفكر است، نشانه و رمزى است كه از تداوم خط نبوّت حكايت مى كند. غدير نقطه تلاقى كاروان رسالت با طلايه داران امامت است.

 

مرحوم علامه امينى در کتاب الغدير خود نام راويان حديث غدير را به ترتيب زمان زندگى ذكر كـرده اسـت:
در ميان اصحاب رسول خدا (ص ) 110 نفر، در ميان تابعين 84 نفر، در ميان علماى قرن دوم هجرى 56 نفر، در ميان علماى قرن سوم هجرى 92 نفر، در ميان علماى قرن چهارم هجرى 43 نفر، در ميان علماى قرن پنجم هجرى 24 نفر، در ميان علماى قرن ششم هجرى 20 نفر، در ميان علماى قرن هفتم هجرى 21 نفر، در ميان علماى قرن هشتم هجرى 18 نفر، در ميان علماى قرن نهم هجرى 16 نفر، در ميان علماى قرن دهم هجرى 14 نفر، در ميان علماى قرن يازدهم هجرى 12 نفر، در ميان علماى قرن دوازدهم هجرى 13 نفر، در ميان علماى قرن سيزدهم هجرى 12 نفر، در ميان علماى قرن چهاردهم هجرى 19 نفر.

حديث غدير در کتب معتبر اهل سنت از جمله در کتاب «مسند» امام احمد حنبل، در «سنن» ترمذى، «مسند احمد» و در «مستدرك» حافظ ابن عبداللّه حاكم نيشابورى به مضامين مختلف ذکر شده است.

 

صدا کن مرا

صدای تو خوب است

صدای تو سبزینه ی آن گیاه عجیبی است

که در انتهای حزن می روید ...

فیض روح القدس ار باز مدد فرماید

دیگران هم بکنند آنچه مسیحا می کرد

 با ناكام ماندن عمليات نظامى رژيم صهيونيستى عليه منطقه غزه ايهود باراك وزير دفاع ۶۵ ساله اين رژيم تلويحاً خواستار گفت وگو با حماس شد و البته اين گفت وگو را به موضوع به رسميت شناختن اسرائيل توسط حماس موكول كرد.
به نظر مى رسد ادامه حمله موشكى حماس به شهرك صهيونيست نشين سديروت و بار روانى گسترده اين امر بر ساختار آسيب پذير رژيم صهيونيستى، اين رژيم را ناچار به پذيرش ناكارآمدى راهبرد نظامى در برابر حماس كرده است.
حملات موشكى حماس به شهرك صهيونيست نشين سديروت هم اكنون منجر به توقف كامل فعاليت روزمره صهيونيست ها در اين شهرك و بالطبع مختل شدن فعاليت هاى اقتصادى آنان گشته است.
پديده ترور، بخشى جدايى ناپذير از راهبرد اين رژيم براى تداوم بقاى خود است. در ساليان حيات رژيم صهيونيستى تاكنون هزاران نفر از مخالفان آن توسط جوخه هاى ترور ارتش و موساد به قتل رسيده اند و اين روند همچنان ادامه دارد.
طى هفته هاى گذشته و با اعلام شكست راهبرد تحريم اقتصادى حماس و مردم غزه، اسرائيل تصميم به انجام عمليات گسترده زمينى و هوايى عليه ساكنان غزه گرفت تا شايد از رهاورد آن بتواند ضمن متوقف كردن جريان مخالف سازش با خود، به نوعى نيز جبران شكست در جنگ ۳۳ روزه لبنان را كرده باشد. علاوه بر كشتار گسترده غيرنظاميان، اسرائيل چند تن از فرماندهان ارشد شاخه هاى نظامى گروه هاى فلسطينى حاضر در غزه را به شهادت رساند تا شايد بتواند مانع تداوم موشك اندازى حماس به شهرك هاى صهيونيست نشين شود. موشك اندازى هاى حماس به باور برخى تحليلگران با وجود تلفات اندكى كه بر جاى مى گذارد بار روانى عظيمى را بر رهبران تل آويو وارد آورده و آسيب پذيرى و ناتوانى اين رژيم را آشكار مى سازد.
نكته ديگرى در تحليل عمليات روزهاى گذشته اسرائيل به غزه نوعى تضاد و شايد اختلاف در مواضع رهبران نظامى و سياسى تل آويو است. هم اينك افرادى چون شائول موفاز (وزير دفاع سابق) و ايهود باراك با وجود تأييد تلويحى ادامه حملات به غزه بر لزوم پيگيرى همزمان راهكار سياسى تأكيد مى كنند و در سوى ديگر طيفى چون تزيپى ليونى (وزير خارجه) و ايهود اولمرت (نخست وزير) هرگونه تعامل با حماس را مردود مى شمارند.
با توجه به سوابق رژيم صهيونيستى اين تضاد در ميان رهبران نظامى و سياسى را مى توان با دو تحليل نگريست، نگاه اول آن كه اسرائيل با توجه به مشروط كردن گفت وگو با حماس به موضوع به رسميت شناختن خود و آگاهى از رد قطعى اين امر توسط حماس مى كوشد جامعه جهانى را به ناكارآمدى ابزار ديپلماسى در برابر حماس متقاعد كرده و با استفاده از خلأ ايجاد شده به تداوم حملات خود به غزه پرداخته و به نوعى آن را مشروع جلوه دهد. در تحليل ديگر مى توان اين گونه گفت كه ناكامى راهبرد تحريم اقتصادى و حمله نظامى در به شكست كشاندن حماس از زمان روى كار آمدن اين جنبش فلسطينى، طيفى از رهبران رژيم صهيونيستى را به اين تحليل رسانده كه بايد با واقعيات زندگى كرد و نه براساس رؤياها.
رؤياى آنها نابودى حماس است و واقعيت نيز حضور قدرتمند حماس در نوار غزه و برترى نظامى و در برخى موارد سياسى بر جنبش فلسطينى سازشكار با اسرائيل ( فتح).
به هر حال آنچه تاكنون با بررسى ساختاركنونى رهبران رژيم صهيونيستى مى توان گفت اين كه آنها ترجيح مى دهند با تداوم عمليات گسترده نظامى و كشتار بى حد و حصر فلسطينيان، حماس را به توقف حملات موشكى و پيوستن (يا به مشروعيت شناختن) به جريان سازشكار فلسطين مجبور كنند.

بابا نوئل ها هم داستانی دارند واسه خودشون.  یادمه پارسال که تازه چندماهی از جنگ 33 روزه لبنان می گذشت سربازان فرانسوی که در قالب نیروهای بین المللی (یونیفل) در لبنان حضور دارند,  برای جلب محبت  کودکان لبنانی مسیحی و به نوعی تبلیغ مسیحیت به آنها در آستانه سال نو هدیه می دادند.

 

امسال فرانسوی ها تور دیپلماسی خود را برای تعیین رییس جمهور دلخواه خود ماههاست در لبنان پهن کرده اند اما تا الان که خبری نیست.

"نقص فرهنگي دولت نهم در بيانات رهبر گرانقدر انقلاب اسلامي نيز هويداست آنجا که در هفته دولت خطاب به هيات دولت فرمودند: «از بخش فرهنگ رفع مظلوميت کنيد. در گزارش آقاي رئيس جمهور اصلا اسمي از فرهنگ نيامد".

علی مطهری نقد جالبی در مورد سیاست های فرهنگی دولت نهم و مقایسه آن با دولت خاتمی در جام جم شنبه نوشته که پیشنهاد میدم ببینید.

(لینک مطلب)