تا چند سال پیش که زنان افغان چهره های خود را زیر برقع پنهان می کردند، شاید زیبا بودن سیمای آنها اهمیت کمتری نسبت به امروز داشت که با چهره و گاه سرهای عریان از خانه خارج می شوند. اما حالا وضع فرق کرده است.

جراحی صورت با دستگاههای لیزری پدیده ای است که تازه در برخی شهرهای بزرگ افغانستان انجام می شود و مشتریان زیادی پیدا کرده است.

پزشکان افغان می گویند با تغییر اوضاع سیاسی و امنیتی در کشورشان، پی برده اند که نیازهای اجتماع هم کم کم متحول شده است و بویژه زنان تمایل زیادی به رسیدگی به سر و صورت خود پیدا کرده اند.

از این رو، دکتر فضل احمد باور، دانش آموخته علوم پزشکی از کشور تایلند، حدود ۲۰۰ هزار دلار را برای ایجاد "نخستین مرکز جراحی صورت و بیماریهای عفونی در افغانستان" سرمایه گذاری کرده است.

روزانه نزدیک به سی نفر به "مرکز درمانی بیماریهای جلدی و لیزر خالد نور" در شهر مزارشریف، مرکز ولایت شمالی بلخ مراجعه می کنند و دست کم یک تن آنها زیر عمل جراحی صورت می رود.

خالهای 'زشت'

فوزیه کریمی، آموزگار یکی از مکاتب شهر مزارشریف است که فقط چند هفته از ازدواجش می گذرد.

او که می گوید قبلا چندین "خال زشت و بزرگ" در صورتش داشته، همواره با یک تقاضای اصلی شوهر تازه دامادش روبرو بوده است: اینکه صورتش را جراحی کند و این خالها را بردارد.

روانشناسان باور دارند که احساس بدشکلی تاثیر بدی بر روح و روان افراد می گذارد و موجب می شود که این افراد گوشه گیر و تنها شوند.

خانم کریمی هم این نظریه را تایید می کند: "بعضی از خالهایم زیاد کلان بود. من همیشه تشویش می کردم. چراکه بر سر خالهایم یک نوع موی برآمده بود و پیش از اینکه همراه یک نفر احوال پرسی کنم، خالهای مویدارم، سلام می داد. و سرافکنده می شدم."

جراحی با هزینه کمتر

صبور، شوهر فوزیه کریمی شریک این نگرانی بوده است.

او می گوید که این فقط ناراحتی و شکایت روزانه همسرش نبوده که او را واداشته صورت فوزیه را جراحی کند.

صبور می افزاید: "من هم می خواستم که همسرم صورت شفاف و بدون لکه و خال داشته باشد."

حالا این خواسته یک زوج افغان با آمدن تازه ترین تکنولوجی پزشکی و کاسماتیک از خارج کشور، برآورده شده است و فوزیه با لیزر صورتش را تازه جراحی کرده است.

پیش از این نیز این زوج چندبار عزم سفر به هند برای انجام عملیات را کرده بودند، اما آنها می دانستند که هزینه این جراحی به مراتب بالاتر از حدود ۲۰۰ دلاری خواهد بود که در مزارشریف مصرف کرده اند.

توجه به زیبایی

دکتر باور می گوید جراحی صورت بوسیله شعاع لیزر هیج آسیب جانبی ندارد و کاملا مصون است.

اما چه باعث شده است که تمایل زنان و مردان افغان به جراحی کاسماتیک یا زیبا سازی افزایش یابد؟

عارف موسوی، جامعه شناس افغان می گوید "وقتی ترس از ناامنی و گرسنگی در انسانها فروکش کند، آنگاه افراد متوجه خود می شوند و در پی برآورده کردن خواسته هایی می شوند که قبلا در اولویت قرار نداشته است."

دکتر باور، جراح کاسماتیک، نیز به باریکی این موضوع پی برده است.

او می گوید به زودی دستگاه های Hair Remover (پاک کننده مو) بدن را وارد افغانستان خواهد کرد.

برخی دیگر از پزشکان افغان که در خارج از کشور آموزش تخصصی دیده اند می گویند در نظر دارند دستگاه های جراحی پلاستیک را وارد این کشور کنند.

منبع: بی بی سی

نوجوانی در گردان ما بود که از چهره ای نورانی برخوردار بود. در یکی از عملیاتها در فاصله 100 متری ما اسیر شد. دو عراقی او را گیر انداختند. ما داشتیم ماجرای اسارت او را با دوربین می دیدیم. لحظه ای گذشت.... دو عراقی  شادمان از اسیر کردن یک نوجوان 16-15 ساله خود را آماده ... به  او می کردند. فرمانده  گردان با دیدن این صحنه ها طاقت از کف داد و به تک تیرانداز دستور داد رفیقمان را بزند. او نیز اشک می ریخت و اینکار را کرد. دو عراقی هم پس از ناکام ماندن نیت پلیدشان جنازه بیجان رفیقمان را به گلوله بستند. ما می دیدیم و جز گریه کاری از دستمان بر نمی آمد.

امروز نه از صدام خبری است و نه از حزب بعث و آن ارتش مخوف. اما یادگاران آنان هستند. بیمارستان ساسان روزانه پذیرای دهها یادگار جنگ است.  شهیدان هم هر از چند گاهی از روی کرم به دیار ما می آیند. خیلی ها هم که جاماندندو همانند زهرای اطهر (س) قبری بی نشان دارند.

 وقتی که در صدای عدالت دبیر  صفحه گزارش بودم حتی یک بار هم پیش نیومد به مطلب خبرنگارم دست بزنم. اگر مطلبش خیلی هم مثلا در پیت بود بهش اشکالاتی را که تو ذهنم بود یادآوری می کردم و بعد ازش می خواستم بره درستش کنه. کمتر پیش میومد کسی ازم دلخور شده باشه. اینجوری خود خبرنگار هم به اشکالاتش آگاه میشه و در صدد جبران آنها برمیاد.

بیربط ۱:جان کری گفته با اصلاح طلبان ۴ ساعت دیدار کرده. اصلاح طلبان هم میگن نکردیم. حالا یه عده هم سر این داستان از سر بی  سوژگی معرکه گیری کرده اند. بابا آخه اینم شد سوژه؟

بیربط ۲: خندم میگیره وقتی اسراییلی ها میگن به ایران حمله می کنیم. یاد اون داستانه میفتم که یه مورچه جلوی یه فیلو میگیره و هی داد میزنه چیههههههههههه؟؟؟؟

بیربط ۳:برای جمعه: خدا کند که بیایی

اینکه آدم بره پیش یه قصاب آدم ( شیمون پرز)  و اون وقت  آمادگی خودشو برای  کمک به روند صلح اعلام کنه کاریه  که فقط از دست امثال مدونا بر میاد.  چطور میشه از کسی که دستش به خون هزاران نفر آلوده است انتظار صلح داشت؟؟؟؟؟؟؟

آیت الله العظمی بهجت: آنچه را که می دانید زیر پا نگذارید. این تمام عرفان است.

نظر همسفر:چه به حق و زيبا تمام انسانيت و نيكي رو در اين جمله ساده خلاصه كردند . تمام درگيري ها ، از جنگ گرفته تا تنش هاي خانوادگي و كاري ناشي از عمل نكردن به همين جمله به ظاهرساده است

۱- يادمه اولين باري كه وبلاگ زدم سال ۸۳ اونم تو پرشين بلاگ بود. بعدشم وبلاگ آينده رو تو بلاگفا زدم. الان هردوي آنها مرحوم شده اند و دموكراسي هم تا ۳ ماه ديگه ۲ سالش تموم ميشه. يادمه روزهاي اولي كه وبلاگ زده بودم اينقدر هيجان زده بودم كه از دوستانم دعوت كردم تا در وبلاگم بنويسند. فكر ميكردم تركوندم.

۲- سبكي را كه الان مي نويسم راحت بدست نياوردم. شايد ۱۰ سبك عوض كردم تا به اينطوري بنويسم. حتي همينم مدام در حال چهره عوض كردنه تا چه پيش آيد.

۳- بيربط نويسي يكي از چيزهاييه كه هم خواننده را جذب مي كنه و هم باعث ميشه وبلاگ واقعا دل نوشته بشه. براي خيلي ها نوشتن بيربط كار آسوني نيست اما براي من هست.

۴- واقعا برام مهم نيست كه كامنت هام چند تا باشه. مهم اينه كه مي نويسم. بعضي دوستان با كم بودن كامنتها دل زده شدند و ديگه ننوشتند. جو زده بودن اصلا خوب نيست.

۵- برام جالبه كه خيلي ها منو نه از روي كار روزنامه و نوشته هايم بلكه تنها از طريق وبلاگم مي شناسند. وبلاگم داراي هويته.

۶- حتی اگه کسی وبلاگمو نخونه هم واسم مهم نیست( چقدر خودخواهم. آره؟) اما یکی هست که خوندنش واسم مهمه. یکی که یه روزی بهم گفت وبلاگت خیلی جالبه. اون مهمترینه واسم.

سنت ما این است.

بیربط ۱: وقتی زیاد فکر می کنم تریپ افسرده می زنم.

بیربط ۲: چقدر بده که آدم از یکی بیش از واقعیات موجود توقع داشته باشه. از بچگی هام تاحالا تو رویای علی و فاطمه بودم اما حالا باید بدونم جامعه اجازه نزدیک شدن به آنها را به ما نمی دهد. دم از آنها می زنیم اما در عمل!!!!!!!!!

ادامه بالایی: ایده آل من اینه. سعی کردم خودمو بهش نزدیک کنم. هزینه هم داشته باشه میدم تا بهش برسم.

بیربط ۳: آنچه را که با تار وپودم آمیخته شده و آرزومه را چطور میتونم فراموش کنم؟ چطور می تونم بهشون عمل نکنم؟ دنبالشون می گردم تا پیداشون کنم.

بیربط ۴: دیشب کم خوابیدم. امروزم حالت تهوع شدیدی دارم. نمی دونم چمه.

بیربط ۵: دنبال رفاقتم نه چیز دیگه. رفیق میخوام نه چیز دیگه.

ماجرا از آنجایی آغاز شد که سایت الف در خبری به نقل از تاج زاده نوشت:"رئیس جمهور حتي حرف زدن هم بلد نيست و چنان صحبت مي كند كه گويي از اصول اوليه اداره كشور چيزي نمي داند". به گزارش "الف"، سيد مصطفي تاج‌زاده که برای صحبت در جلسه ماهانه اصلاح طلبان به قزوین رفته بود، با اعلام اين مطلب افزود: "روزي كه خاتمي رئيس جمهور بود كشورهاي ديگر مي گفتتند اين رئيس جمهور زيادي شما است چرا كه همه حرفهايش از آزادي، گفتمان، گفتگوي تمدنها و ... است از اين رو وقتي خاتمي كنار رئيس جمهور فرانسه مي ايستاد يك سر و گردن بالاتر بود و ما افتخار مي كرديم اما امروز وقتي احمدي نژاد حتي كنار رئيس جمهور افغانستان مي ايستد خجالت مي كشيم كه مبادا سخني بگويد و آبرويمان برود."

الف در ادامه به نقل از تاج زاده  آیت الله مکارم شیرازی را مجتهد اقتدارگرایان خوانده و نوشت:"مكارم شيرازي گفته است كه اينترنت، ماهواره و مطبوعات آزاد مخالف دين است، اگر اينها ابزارهاي ضد ديني هستند چرا با وجود ماهواره هاي بسيار، سايتهاي متعدد اينترنت و مطبوعات صد در صد آزاد در كشور تركيه شاهد رشد اسلام گرايي هستيم."

ایران و رسالت و بازتاب نیز سخنان منسوب به تاج زاده را در منتشر کردند تا اینکه تاج زاده در توضیحی به رسالت نوشت:"سايت الف (ظاهراً وابسته به آقاي احمد توكلي) روز پنجشنبه (22/6/86) متن تحريف شده سخنراني و پرسش و پاسخ دو ساعته اينجانب را در جمع اصلاح‌طلبان قزوين (چهارشنبه 21/6/86) منتشر كرد كه در مواردي عبارات و ادعاها عكس منظور من است."

تاج زاده افزوده است:"اينجانب معترض نحوه سخن گفتن آقاي احمدي‌نژاد نشدم زيرا به نظر من وي خوب حرف مي‌زند اگر چه بعضاً حرفِ خوب نمي‌زند و گاهي سخنان خطرناكي مي‌گويد. در آن سخنراني نيز به محتواي برخي سخنان وي انتقاد كردم و بر اين باورم كه ايراد چنين سخناني مي‌تواند مشكلات زيادي متوجه كشور و مردم كند. "

این اما پایان ماجرا نبود چه آنکه دو-سه روز بعد  علی اکبر جوانفکر مشاور مطبوعاتی رییس جمهور در گفتگو با روزنامه "جوان" خواهان مجازات تاج زاده شد و گفت:"به احتمال قوى آقاى احمدى‌نژاد از فردى مثل آقاى تاج‌ زاده به دليل بى‌احترامى و توهين به شخصيت ايشان شكايت نخواهند كرد اما اين امر نبايد سكوت و مماشات دستگاه قضايى به ويژه دادستان كشور را به عنوان مدعى‌العموم در برابر تضييح حقوق مردم در پى داشته باشد."

رايان كراكر و ژنرال پترائوس دوشنبه شب با حضور در جلسه كميسيون سياست خارجى آمريكا كوشيدند تا تصوير روشنى از راهبردهاى نومحافظه كاران در جنگ عراق ارائه كنند. آنچه اما در اين گزارش بيشتر به چشم آمد سردرگمى دستگاه ديپلماسى و ماشين جنگى ايالات متحده بود. پترائوس دقايقى از آغاز كاهش و خروج نيروهاى آمريكا در عراق سخن مى گفت و لحظاتى بعد آشفته خاطر مى گفت كه خروج از عراق به افزايش خطر تجديد قواى القاعده و گسترش خشونت هاى فرقه اى در اين كشور مى انجامد. رايان كراكر سفير آمريكا در عراق نيز در حالى كه صداى اعتراض مادران سربازان كشته شده در عراق از سالن كنگره بلند بود گفت كه اگر آمريكا از عراق خارج شود، ايران پيروز اصلى خواهدبود. كراكر سپس با متهم كردن سوريه نيز گفت كه دمشق از يك طرف ميزبان نشست گروه هاى كارى امنيتى عراق بوده و تردد تروريست هاى خارجى را به داخل عراق ممنوع كرده و از سوى ديگر بمب گذاران انتحارى همچنان با عبور از مرزهاى سوريه به داخل عراق عمليات خود را ادامه مى دهند.

نومحافظه كاران ساكن كاخ سفيد اميدوار بودند گزارش كراكر ـ پترائوس دريچه اميدى باشد بر عملكرد آنها درعراق اما آنچه در نهايت ماحصل اين گزارش شد چيزى نبود جز افزايش نگرانى كنگره و افكار عمومى آمريكا از واقعيت هاى جنگ عراق. كراكر و پترائوس در حالى پاى به ساختمان كنگره گذاردند كه براساس آخرين نظرسنجى انجام شده قبل از اين گزارش ۵۳ درصد مردم آمريكا گزارش آنان از واقعيت عراق را جانبدارانه مى خواندند و ۶۰ درصد نيز خواهان تعيين جدول زمانى براى خروج از عراق بودند. ژنرال پترائوس بارها در طول سخنرانى خود گفت كه گزارش جنگ عراق را شخصاً تهيه كرده و نه از كاخ سفيد و نه از پنتاگون كمكى نگرفته است. اين سخن اما با واكنش شديد دموكرات ها روبه رو شد چه آن كه لانتوس رئيس كميسيون سياست خارجى كنگره با لحنى تمسخرآميز به فرمانده نظاميان آمريكا در عراق گفت: «شما را فرستاده اند تا ما را متقاعد كنيد كه پيروزى در دست ماست ولى ما اين را قبول نمى كنيم؛ ما خواهان خروج از عراق هستيم و خود شما مى دانيد كه هزينه اين جنگ به نوه و نتيجه هاى ما منتقل مى شود.»

فرماندهان نظامى و سياسى آمريكا در عراق در حالى خود را منجى مردم عراق مى خواندند كه ۷۹ درصد عراقى ها مخالف حضور هرگونه نيروى خارجى در كشورشان هستند. ايران و سوريه هم در حالى محور گزارش كراكر قرار گرفتند كه مقام هاى عراقى همچون طالبانى، مالكى، حكيم و... بارها بر نقش مهم و مثبت اين ۲ كشور در عراق تأكيد كرده اند.
اهميت گزارش كراكر ـ پترائوس اما در يك جمله خلاصه مى شد و آن اين كه جورج بوش براساس آن از كنگره درخواست ۵۰ ميليارد دلار اضافى براى تأمين هزينه هاى حضور نظامى در عراق خواهد كرد. در صورت اصرار ارتش بر پرداخت اين مبلغ، كنگره نيز به ناچار تن به پرداخت آن خواهد داد چه آن كه در نزد افكار عمومى آمريكا عدم پرداخت مبلغ درخواستى ارتش به مفهوم خالى كردن پشت سربازان تعبير مى شود.

گزارش پترائوس ـ كراكر به دليل تناقض گويى زياد بيش از آن كه موفقيت هاى نومحافظه كاران در عراق را روايت كند، از ناكامى هاى آنان حكايت داشت. حكايت تلخ شكست و ناكامى.

اللهم لك صمنا و علي رزقك افطرنا. فتقبل منا انك انت السميع العليم

بیربط ۱: مسافرت خیلی خوش گذشت. جا همتون خالی.کلی دوست و اشنا پیدا کردم واسه خودم.

بیربط ۲: این کروبی هم قاطی کرده و هرچی از دهنش درمیاد رو به همه از اصلاح طلبان گرفته تا رییس دولت نهم نثار کرده. انصافا خیلی مزخرف گفته.

بیربط ۳: پیش میاد. نه؟

بیربط ۴: نمی دونم چرا بعضی وقتها آدم از مایه گذاشتن واسه رفیقش پشیمون میشه؟ انگار نه انگار آئم بعضی جاها آبروشو مایه گذاشته.

بيربط ۵: خيلي بهش اصرار كردم دروغ نگه. گفتم راه دروغ هيچ وقت به منزل نمي رسه. تو گوشش نرفت. دروغ گفت. دستش رو شد. آبروش رفت.

فردا، چهارشنبه  ، کتابی در آمریکا منتشر می شود که بر اساس شش ساعت گفتگوی خصوصی با جورج بوش نوشته شده است.

بنا به گزارش روزنامه نیویورک تایمز  بوش در این گفتگو برای اولین بار پرده از افکار و برنامه های خصوصی خود بر داشته و به رابرت دریپر، نویسنده این کتاب - با عنوان "بدون شک" (Dead Certain) - از جمله درباره دوره "بازنشستگی"، ابراز احساساتش در خفا برای تلفات در عراق و همچنین سختی های شغل فعلی اش گفته است.

 بر اساس آنچه بی بی سی نوشته است رابرت دریپر برای انجام شش جلسه یک ساعته گفتگوی خصوصی با  بوش چند سال در تلاش بوده و سرانجام با این استدلال که اولین نسخه از تاریخ ریاست جمهوری جورج بوش را خواهد نوشت، ماه دسامبر سال گذشته موفق می شود  بوش را در کاخ سفید ملاقات کند.

رییس جمهور آمریکا به نویسنده می گوید: "می توانم تصور کنم که دارم سوار اتومبیلم می شوم، حوصله ام سر رفته و به طرف مزرعه ام (در تگزاس) رانندگی می کنم."

اما ظاهرابوش در مورد امرار معاش خود نا امید نیست. او می گوید که قصد دارد مانند پدرش و بیل کلینتون، که هر دو رییس جمهور سابق آمریکا بوده اند، با ایراد سخنرانی در اطراف و اکناف آمریکا و جهان ارقام درشت دهها هزار دلاری دریافت کند.

گفته می شود ثروت فعلی بوش بالغ بر بیست میلیون دلار است.

رییس جمهور آمریکا در یکی از جلسات گفتگو، یا در واقع درد دل، در حالی که ساندویچ رژیمی می خورده و پاهایش را روی میز گذاشته بوده، می گوید در شغل ریاست جمهوری آمریکا احساس تنهایی می کند: "در کاخ سفید نشان نمی دهم نگران یا ناراحتم. این که آدم دلش برای خودش بسوزد بدترین اتفاق ممکن برای یک رییس جمهور است. در این شغل آدم می تواند خیلی برای خودش دلسوزی کند."

اما، بنا به گزارش نیویورک تایمز (نویسنده با چاپ چیکده هایی از کتابش در این روزنامه به شرط آنکه کمی پیش انتشار آن باشد، موافقت کرده بود) ظاهرا بوش از دلسوزی برای خودش مبرا نبوده چون اذعان می کند که همسرش لورا در لحظات سخت به نجات او می شتابد: "لورا به من یادآوری می کند که تصمیم خودم بوده که رییس جمهور بشوم."

رییس جمهور آمریکا در ارتباط با جنگ عراق نکات تازه ای را برای نویسنده برملا می کند و در مورد متلاشی شدن ارتش صدام حسین، که منجر به هرج و مرج و غارت در سراسر این کشور شد، می گوید: "سیاست دولت آمریکا حفظ ارتش صدام حسین بود اما این طور نشد."

رابرت دریپر در اینجا از بوش می پرسد: "پل برمر"، اولین مسئول آمریکایی اداره امور عراق پس از سقوط صدام که دستور انحلال ارتش عراق را داد از سوی خود شما منصوب شده بود. وقتی این خبر را شنیدید چه گفتید؟"

 بوش در پاسخ می گوید: "درسته ... یادم نمیاد. احتمال زیاد گفتم سیاست ما این نبود. چه طور شد که این اتفاق افتاد؟"

در ادامه بحث درباره عراق نویسنده موضوع حس تنهایی در شغل رییس جمهور را بار دیگر عنوان می کند و این که احتمالا  بوش "سنگ صبوری" نداشته که برای او درد دل کند.

رییس جمهور آمریکا در مخالفت با این موضوع می گوید: "البته که من سنگ صبور دارم. سنگ صبورم خداست. من سرم را روی شانه خدا می گذارم و گریه می کنم. من خیلی گریه می کنم."

نویسنده در کتابش این گفته بوش را در ارتباط با تلفات در عراق تعبیر می کند و ادامه گفته های بوش را این طور نقل می کند که "مطمئنم نمی توانی حدس بزنی به عنوان رییس جمهور چند بار گریه کرده ام."

رییس جمهور آمریکا در ادامه به نویسنده می گوید: "من مدت ریاست جمهوری ام طولانی شده. هر بار تصوری مثبت از اوضاع ترسیم می کنم مورد انتقاد قرار می گیرد و هرگز در اخبار روز هم مطرح نمی شود."

 بوش کم شدن محبوبیتش در آمریکا را نتیجه ای بدیهی از دنبال کردن تصمیم هایی می داند که به آنها باور داشته: "من تصمیم گرفتم رهبری را به دست بگیرم. این موضوع آدم را نامحبوب می کند و همچنین باعث می شود مردم آدم را به یک طرفه فکر کردن و غرور متهم کنند که شاید درست باشد اما سوال اصلی این است که آیا جهان به خاطر رهبری تو جای بهتری شده یا نه؟"

بنا به گزارش نیویورک تایمز، خود بوش همواره در گذشته پاسخ به این سوال را به تاریخ نویسان ارجاع داده بود اما در جریان این گفتگو اضافه کرده که آنها باید برای رسیدن به پاسخ واقعی اسناد دولتش را در نظر بگیرند.

به هر حال آن طور که از کتاب رابرت دریپر بر می آید رییس جمهور آمریکا هرچند برخی جنبه های دوره بازنشستگی را کسالت آور پیش بینی کرده اما خود را هنوز مردی جوان می بیند و بی صبرانه در انتظار است موسسه ای برای تربیت رهبران جوان دموکراتیک راه اندازی کند.

وی می گوید این موسسه "فوق العاده" در دالاس و بر مبنای "موسسه هوور" دانشگاه استنفورد برپا خواهد شد و رهبران جوان دموکراتیک از سراسر جهان می توانند در آن آموزش ببینند.

بیربط ۱: دوشنبه که اجلاس غیر متعهدها بودم چند تا گفتگو با وزرای خارجه عراق- سوریه- ونزوئلا- هند- افغانستان و معاون وزیر خارجه مصر  به همراه مختار پرتو گرفتیم که کلی تو روزنامه بعضی ها سرش دعوا کردند و بعضی هام (  این آدم چه کسی جز محمد نوری میتونه باشه؟) با حمایت خود از بنده کلی هم غافلگیرم کردند و هم شرمنده . دمشون گرم.

مصاحبه ای هم چند روز پیش با شیخ نعیم قاسم معاون سیدحسن نصرالله انجام دادیم که اینجا میتونید بخوانیدش.

بیربط ۲: چه شبی بود دیشب. تا باد چنین بادا. در ضمن یه وقت دیدید وبلاگم را با یکی تقسیم کردم تا اونم بیاد اینجا و بنویسه. اینش دیگه دست یکی دیگه است که افتخاررررررررر بدن.

بیربط ۳:احتمالا چند روزی را در سفرم. حالا اینکه کجا............. بماند.

بیربط ۴: آستانه تحمل بعضی از مردم خیلی بد پایین اومده. تا یه صدای  بوق میشنوند از کوره در میرن  و شروع می کنند به عربده کشی و دعوا و بعدشم اگر بدشانسی بیارن کلی کتک میخورن.

بیربط ۵: و افوض امری الی الله ان الله بصیر بالعباد

دیروز  یک نفر به سفارش یکی از دوستان به روزنامه آمد و در مورد سایتها و وبلاگها حدود یک ساعت باهم بحث کردیم. این بنده خدا که از قضا از خوانندگان وبلاگم بود در مورد میزان محبوبیت برخی وبلاگها و بیتفاوتی ملت به بعضی دیگر پرسید و من نیز در حد تجربه کمی که در این زمینه داشتم توضیحاتی دادم.

به شدت معتقدم اکثر وبلاگهای پرطرفدار از یک ویژگی برخوردارند و آن هتاکی و بی احترامی به دیگران است. یکی از اصول ناجوانمردانه ای هم که بعضی ها برای افزایش تعداد بازدید کنندگان پیشنهاد می کنند هم هتاکی به دیگران است. هرچه آن آدمی که موردهتاکی و توهین قرار می گیرد مهمتر و بزرگتر باشد به همان میزان هم تعداد وبلاگها و افرادی که به وبلاگ فرد توهین کننده برای دفاع از فرد محبوب خود مراجعه می کنند بیشتر است.

"هتاکی" و "توهین و افترا" به افرادی که در محترم بودنشان تردیدی نیست و هرجا که می روند  برای خود هزاران طرفدار دارند درست نیست و تنها نشان از شخصیت فرد توهین کننده دارد.

ماجرای شکایت برخی طلاب از خاتمی را برخی آنچنان بزرگ کرده اند که هرکس نداند خیال می کند حوزه علمیه قم از خاتمی شکایت کرده است. خاتمی محرم نظام است و تا دو سال پیش رییس جمهور منتخب مردم. او همان جایی نشسته بود که اینک رییس دولت نهم نشسته است. احترام خاتمی همانقدر واجب است که احترام احمدی نژاد.

مشکل امروز جامعه ایران دست دادن  یا ندادن خاتمی با زنان نیست. هست؟ مشکل آنانی که یک داستان موهوم را دستاویز بی حرمتی به وی قرار داده اند چیست؟ ای کاش آنان نیز ابتدا عیوب خود را می دیدند.

دیدگاه همسفر:جالب بود ، با استدلالت كاملا موافقم . اين رو هم نبايد فراموش كرد كه سايتها و وبلاگهاي پر بيننده و پرخواننده الزاما محبوب و پرطرفدار نيستند ، چه بسا خوانندگان اين قبيل وبلاگها صرفا براي اطلاع از جريانات روز و مباحث حاشيه اي به اين وبلاگها و سايتها سر مي زنند و ممكنه در قضاوت حتي سياق اونها رو هم نپسندند . از همه مهمتر اينكه اين قبيل وبلاگها معمولا چيزي براي ياد گرفتن ندارند و آدم با خوندنشون نمي تونه حتي يك كلمه به اندوخته ها ي ارزشمند و به درد بخود خودش اضافه كنه .

بیربط ۱: دم همه اونهایی که تو دعوت مارو قابل دونستند و تو جشن میلاد امام زمان شرکت کردند گرم. از بچه های ایسنا هم ممنونم که هم قبل و هم بعد از جشن پوشش خوبی دادند و کلی مارو خجالت زده کردند.

بیربط ۲: احساس خوبی دارم. این برای من یعنی همه چی. میخوام واسه تو هم همینجوری باشه. تلاشمو می کنم که باشه و بهتر هم بشه.

بیربط ۳: قرار بود اتاقم را توی تعطیلات تمیز کنم. اما اینقدر خوابیدم که خودم هم تعجی کردم. خیلی خسته بودم. خیلی زیاد.

بیربط ۴: بود و نبود بعضی ها فرقی نداره. یعضی ها نبودنشان بهتره و برخی هم بودنشان خوبه. چقدر بده که آدم جزو اونایی باشه که ملت دوست دارند زیارتشون نکنن.

بیربط ۵: يه وقتايي هم سوژه زياد داري و هم حال نوشتن. يه وقتي سوژه داري اما حال نوشتن نداري. يه وقتايي حال نوشتن داري سوژه نداري و يه وقتايي نه سوژه داري و نه حال نوشتن. من نمي دونم كدومشم. هرچند وقت شايد يكدوم اينام. چي شد....

نیمه شعبان همیشه برایم معنا و مفهوم دیگری داشته است. انتظار, سرگشتگی, شوق وصال و... نور چراغهای میلاد امام زمان تنه به تنه خورشید می زند. چه  زیباست در انتظار معشوقی چون او بودن. گاهی اوقات اما به این می اندیشم که این چراغها بیش از ما انتظار فرج را می کشند.

آقا جان! همه ترسم از اینه وقتی بیای که زیر خروارها خاک خوابیده باشم و نتونم ببینمت. میترسم. به خدا میترسم. هرجمعه که میاد خیل مشتاقانت این وعده را به خود می دهند که ان شاالله این هفته می آید. بچه هامون جوان شدند. جوان هامون پیر شدند و خیلی از پیرهامون هم مردند و تو را ندیدند.  نکنه قراره ماهم  تو را نادیده بمیریم؟

خبر آمد خبری در راه است
سرخوش آن دل که از آن آگاه است
شاید این جمعه بیاید...شاید
پرده از چهره گشاید...شاید
دست افشان...پای کوبان می روم
بر در سلطان خوبان می روم
می روم بار دگر مستم کند
بی سر و بی پا و بی دستم کند
می روم کز خویشتن بیرون شوم
در پی لیلا رخی مجنون شوم
هر که نشناسد امام خویش را
بر که بسپارد زمان خویش را
با همه لحن خوش آواییم
در به در کوچه ی تنهاییم
ای دو سه تا کوچه ز ما دورتر
نغمه ی تو از همه پر شور تر
کاش که این فاصله را کم کنی
محنت این قافله را کم کنی
کاش که همسایه ی ما می شدی
مایه ی آسایه ی ما می شدی
هر که به دیدار تو نایل شود
یک شبه حلال مسائل شود
دوش مرا حال خوشی دست داد
سینه ی ما را عطشی دست داد
نام تو بردم لبم آتش گرفت
شعله به دامان سیاوش گرفت
نام تو آرامه ی جان من است
نامه ی تو خط اوان من است
ای نگهت خاست گه آفتاب
در من ظلمت زده یک شب بتاب
پرده برانداز ز چشم ترم
تا بتوانم به رخت بنگرم
ای نفست یارومدد کار ما
کی و کجا وعده ی دیدار ما
دل مستمندم ای جان به لبت نیاز دارد
به هوای دیدن تو هوس حجاز دارد
به مکه آمدم ای عشق تا تو را بینم
تویی که نقطه ی عطفی به اوج آیینم
کدام گوشه ی مشعر
کدام گوشه ی منا
به شوق وصل تو در انتظار بنشینم
ای زلیخا دست از دامان یوسف بازکش
تاصبا پیراهنش را سوی کنعان آورد
ببوسم خاک پاک جمکران را
تجلی خانه ی پیغمبران را
خبر آمد خبری در راه است
سر خوش آن دل که ار آن آگاه است
شاید این جمعه بیاید...شاید
پرده از چهره گشاید... شاید

نیمه شعبان سال گذشته تجربه خوبی بود که وبلاگ نویسان زیادی پست ماقبل نیمه شعبان خود را به "امام زمان" اختصاص دادند. خیلی ها آمدند. هرکس به زبان خود درک خود از امام عصر را نوشت. تیتر همه هم یکی بود: " خدا کند که بیایی".

امام زمان برای همه ما معنا و مفهوم دیگری دارد. این روزها بار دیگر  کوچه ها و شهر  به خاطر  آن یوسف غایب از نظر چراغانی شده اند.

فکر کردم که امسال هم مانند پارسال  از همه وبلاگ نویسان دعوت کنم که بیاییم همه باهم و در یک حرکت جمعی آخرین پست قبل از چهارشنبه ( روز میلاد) را به امام زمان اختصاص دهیم.  ما که از همه چیز نوشتیم و می نویسیم. یک روز هم این مدلی بنویسیم.لازم نیست حتما چیز بلندی باشه. یک عکس- یک مطلب کوتاه- یک خط شعر یا هرچیزی که فکر می کنیم به میلاد امام زمان ربط داره. مانند پارسال  " خدا کند که بیایی" هم به نظرم تیتر قشنگی میتونه باشه.

هرکدام از دوستان که در این حرکت همراه است کامنت بگذارد تا اسمش را در لیست " خدا کند که بیایی"  بگذارم....

دوستانی که به جشن وبلاگی " خدا کند که بیایی" می آیند:

خبر ایسنا از این دعوت نامه

مختار پرتو

محمدرضا مشایخی

احمد نجفی

كوروش ضيابري

مسعود ده نمکی

احسان ناصر

سید محسن موسوی

مریم جمشیدی

داروگ

زهرا عدالتی

حجر رسولی

علی اصغر شفیعیان

مائده موسوی

كيومرث كاتوزي

فاني

مهدي سعيدي

سید احسان علوي

محمدحسن مصلی نژاد

مینا حیدری

صبا

مهدی

نوید

امیر صدیقیان

مجمع وبلاگ نویسان اصلاح طلب

مرجان حسيني

سيمرغ

ميثاق

لطفا با کفش وارد نشوید

هم زبون

مرجان احسانی

سوده نوروزي

باران

مهدی مسعودی

ایرانیان مقیم امارات

صادق صدقگو

محمد امینی

یه آسمونی

ققنوس و سیمرغ

میثاق

گفتمان اصلاحات

سعید نوایی

شبیر دائمی

مصطفی رسته مقدم

مرضیه ابراهیمی

کدخدا