پنج شنبه آخرین روز پاییز بود. جوجه هاتونو شمردید؟

ایرانیان از روزگاران کهن تاکنون میانه ای با تندروی نداشته اند. گاها طیف های تندرو سوار بر  امواج روزگاران و ناملایماتی که در حیات اجتماعی-سیاسی ایرانیان بوجود آمده, بر اریکه قدرت نشسته اند اما  عمر تندروی هیچ طیفی با هر مرام و مسلکی که بر سر کار آمده بود دیری نپایید و تندروی جای خود را به میل به میانه روی داد و باز در انتظار فرصتی ماند تا شاید مجالی برای ظهور بیابد.

چندی است که از سیاست نمی نویسم و به بین الملل کوچ کرده ام اگر چه آن را همچنان با دقت دنبال می کنم . انتخابات جمعه ترغیبم کرد که چند خطی بنویسم.  حضور سه طیف,با سه تفکر شاید متضاد از یکدیگر در شورای سوم در روزگاری که کم نیستند سیاستمدارانی که از تندروی هایی که بعضا اتفاق می افتد نالانند,نوید و مژده ای است بر ظهور دوباره میانه روی در ساختار سیاسی ایران عزیز.

تندروی همواره سمی است که هر آن ممکن است جمعی را مسموم کرده و به کام مرگ بکشاند. انصاف باید شاخصه سیاست ورزی ما باشد. تندروی را نیز باید با انصاف و به دور از اغراض سیاسی و مرزبندی ها و حتی باندبازی هایی که کم ندیده ایم محکوم کنیم,چه آن زمان که تنروی در قامت اصلاح طلبان بروز کرد بد بود,چه آن هنگام که برخی دولتمردان به بیراهه تندروی افتادند و چه وقتی که دانشجویان به هردلیلی ولو موجه تندروی را در بدترین سبک خود بروز دادند. 

و من نیز  رای دادم...همین.

شورای امنیت با بیانیه ای که سه شنبه شب در مورد وقایع لبنان صادر کرد رسما وارد بحران لبنان شد. در این بیانیه که به اصرار فرانسه و آمریکا به عنوان دو بازیگر غربی بحران لبنان تصویب شد,شورای امنیت بر حمایت کامل خود از دولت فواد سنیوره تاکید کرده بود. اعتراضات  مخالفان در لبنان در حالی به پایان دوهفته خود نزدیک شده است که طرفین همچنان بر مواضع خود تاکید می کنند.درعین حال فواد سنیوره  دیروز در ديدار با هياتي از زنان شهر صيدا گفت:" ما خواهان مشاركت تمام گروه‌ها در حل مسايل ملي هستيم و از نظر ما واقعيت‌ها در راس همه چيز قرار دارد. ما خواهان گسترش دولت و هر گونه چارچوبي كه در برگيرنده‌ي گروه‌هاي ديگر باشد، هستيم". این سخنان تا حدی می تواند امیدواری هایی برای حل بحران لبنان ایجاد کند. سنیوره نیک می داند که دیگر چاره جز تن دادن به خواسته مخالفان خود و تشکیل دولتی که یک سوم آن از مخالفانش باشند ندارد. آخرین نظر سنجی انجام شده در لبنان که از سوی مرکز تحقیقات لبنان انجام شده  نشان می دهد که ‌٧٣ درصد لبناني‌ها خواهان تشكيل دولت متحد ملي هستند. ‌٣١ درصد نيز معتقدند كه به دولت از خارج ديكته مي‌شود. براساس اين نظرسنجي  همچنین ‌٩٠ درصد لبناني‌ها به ارتش لبنان که اکنون -اگر نگوییم متمایل به هشت مارسی ها شده – بیطرف مانده اعتماد دارند.

لبنانی ها همه مشغول یافتن طرحی برای تشکیل دولت وحدت ملی هستند و در همسایگی ما-عراق- اهل سنت ساکن در دولت به دنبال کله کردن جواد نوری المالکی نخست وزیر. طارق الهاشمی معاون طالبانی که هم اکنون به دعوت بوش به کاخ سفید رفته صراحتا اعلام کرده که ناکارامدی  دولت مالکی را به اطلاع بوش خواهد رساند.چندی پیش نیز و در پی صدور حکم بازداشت حارث الضاری رییس هیات علمای مسلمین (این بابا بزرگترین آخوند سنی های عراق است),سلام الزوبعی معاون نخست وزیر عراق(خیلی جالبه.نه؟) گفت:" دولت نتوانسته مانع گسترش سیاست های فرقه ای شود". درمورد احتمال کودتا علیه مالکی توسط چهره های درون دولت وی چند روز دیگه می نویسم.

لبنانی ها این روزها "دموکراسی خواهی و حقوق بشر" خود را به رخ همه می کشند . شاید می خواهند به همه ثابت کنند که در تحمل و مدارا با یکدیگر علی رغم همه اختلافاتی که با یکدیگر دارند کماکان یک سر و گردن از دیگر مردمان خاورمیانه بالاترند. دوازده روز از آغاز تظاهرات مخالفان دولت مرکزی بیروت در میدان زیبای ریاض الصلح گذشته است. چندین کیلومتر آنطرفتر اما در همین پایتخت عروس خاورمیانه طرفداران چهارده مارسی ها فریاد حمایت از سنیوره و دولتش را سرداده اند. دموکراسی شاید همین باشد. گوهر گمگشته ای که سالیان درازی است مردمان بسیاری در جستجوی آن بوده اند و چه سخت است بر برخی یک جمله:" تحمل مخالف".

در اوج این بحران رفتم سراغ شیخ محمد یزبک از رهبران حزب الله و دست راست سید حسن. مصاحبه خوبی را هم با وی انجام دادم.

کمی از نیمه شب گذشته...

سخنان پنج شنبه شب سيد حسن نصرالله و تاكيد وي بر ورود به فاز جديدي از اعتراضات مردمي از روز يكشنبه روند اعتراضات مردمي را وارد فاز جديدي كرد. سيد حسن نصرالله را به يك خصوصيت مي شناسند و آن صداقتش است كه دوست و دشمن به آن معترفند. وي در سخنراني خود صراحتا گفت:" دولت نامشروع لبنان از آمريكا خواست جنگ را آغاز كند". اين سخنان با واكنش شديد سنيوره مواجه شد آنجا كه وي فرياد زد:"نه اينگونه كه نصرالله مي گويد نبوده است". شواهد و قراين حاكي از عقب نشيني پله به پله 14 مارسي ها از مواضع خود است. همچنين در پي تلاش برخي طيف هاي درون 14 مارس براي شيعه-سني كردن جدالهاي سياسي سيد حسن در اقدامي تحسين برانگيز(كه انصافا تنها وي از اين كارها بلد است) از همه طرفداران خود خواست در نماز جمعه بيروت كه به امامت يك روحاني سرشناس سني برگزار شد شركت كنند. اين اقدام وي تقريبا سبب منتفي شدن توطئه سني-شيعه كردن اوضاع لبنان شد. مديريت بحران سيد حسن نصرالله انصافا نمونه است.نگاه كنيد...در ميان طيف طرفداران هشتم مارسي ها شيعه-سني-مسيحي و...ديده مي شوند. زمان جنگ لبنان يك بار در مورد نحوه مديريت سيدحسن نوشتم. جدا چطور مي شود كه يك روحاني شيعه و يك جنبش مانند حزب الله خيل گسترده اي از مردم لبنان را متمايل به خود كند و كاري كند كه با يك فراخوان وي به ناگهان خيل گسترده اي از مردم لبنان با دین و آیین گوناگون روانه بيروت شوند. فكر مي كنيد اگر جناح اكثريت و آمريكا و اسراييل و...در قدرت مردمي حزب الله ترديد داشتند لحظه اي در نابودي آن ترديد مي كردند؟ من كه اينگونه گمان نمي كنم.

عمروموسی دبیر کل اتحادیه عرب طرحی داده بود مبنی براینکه 19 نفر از وزرا را جناح اکثریت,9نفر را مخالفان و 2 نفر نیز مستقل انتخاب شوند. وزرای مستقل نیز به پیشنهاد هشتم مارسی ها و تایید چهارده مارسی ها باید انتخاب می شدند. بر اساس این طرح دولت تا دومرتبه اجازه داشت وزرای مستقل معرفی شده توسط هشتم مارسی ها را  قبول نکند و بار سوم در صورت اصرار دولت برای نپذیرفتن آنها,با رد نظر دولت این وزرا خود بخود انتخاب می شدند و مخالفت دولت تاثیری نخواهد نداشت. این طرح از سوی هشتم مارسی ها رد شد. سنیوره این پیشنهاد را قبول کرده اما هشتم مارسی ها گفته اند که صرف پذیرفتن سنیوره کافی نیست و علاوه بر او باید سفارت آمریکا ,فرانسه,عربستان,آلمان و ولید جنبلاط و سعد حریری هم این طرح را بپذیرند. این حرف به این معنا بود که سنیوره کاره ای نیست و دستورات از جای دیگری صادر می شود. باشکست طرح عمروموسی همه در انتظار طرح اردوغان هستند. طرحی که اردوغان با خود به ایران آورد و پس از تایید آن به دمشق رفت و از آنجا هم به بیروت خواهد رفت تا شاید راه حلی برای این بحران بیابد.

مخالفان دولت اعلام کرده اند که از روز جمعه وارد فاز جدیدی از اعتراضات خواهند شد. باید دید و ایستاد اما آنچه مسلم است تا محقق نشدن خواسته های هشتم مارسی ها این تظاهرات ادامه دارد.  

دیروز(سه شنبه) برای اولین بار طی این چند وقتی که روی لبنان زوم کرده ام  از حرفهای سنیوره خنده ام گرفت. می گویید چرا؟ خوب میگم.1- مقر نخست وزیری لبنان در محاصره مردم خشمگین است.2- مردم همه حرفشان سرنگونی دولت سنیوره است.3- مخالفان با درگیریهای  خونین دوشنبه تشنه خون سنیوره هستند 4-این بنده خدا مثل گویا اصلا عربی نمی داند و به مانند ماههای قبل فقط می گوید:" بیایید حرف بزنیم شاید بتوانیم حلش کنیم". هشتم مارسی ها می خواهند سر به تن سنیوره نباشد و آن وقت...

چهار روز از آغاز تظاهرات مردمی لبنان گذشته. خیابانهای بیروت  تبدیل به  عرصه ای برای جنگ دیپلماتیک شده است. ایران و سوریه یک طرف و آلمان,اسراییل,آمریکا,فرانسه,اردن و عربستان و... هم یکطرف. سفرا و نمایندگان کشورها می آیند و می روند. عده ای به سنیوره وعده حمایت همه جانبه می دهند و عده ای هم ته دلش را خالی می کنند و این جنگ همچنان ادامه دارد...

1-      این روزها کمتر فرصت کردم بنویسم و با توجه به اهمیت سفر طالبانی رییس جمهور عراق به تهران ترجیح دادم بیشتر به جای بحث های خشک و بی روح انتخابات بر سیاست خارجی و مسایل بین المللی متمرکز شوم. این روزها این چیزها برام جذابیت بیشتری پیدا کرده است. مصاحبه های خوبی داشتم با جلال طالبانی ,هوشیار زیباری وزیر خارجه عراق و بیاتی سخنگوی فراکسیون اکثریت پارلمان عراق که طالبانی شنبه چاپ شد و زیباری و بیاتی هم طی روزهای آینده ان شاالله چاپ می شود.

2-همانطور که قبلا گفته بودم تظاهرات و انقلاب سبز در لبنان علیه دولت سنیوره با توجه به روندی که تحولات لبنان بخصوص پس از جنگ طی کرده بود اجتناب ناپذیر بود. شنیده بودم سیدحسن نصرالله , آیت الله شیخ محمد یزبک که از رهبران حزب الله محسوب می شود را به عنوان نماینده برای فوت میرزا آقا جواد تبریزی به تهران فرستاده است. (در اهمیت وی همین بس که اسراییل طی جنگ 33 روزه سه بار در بعلبک کماندو پیاده کرد تا وی را برباید که موفق نشد). پس از چند روز دوندگی جمعه ظهر و تنها 45 دقیقه قبل از کصاحبه بهم گفتند که بروم به یکی از خیابانهای  فرعی حوالی ونک.مصاحبه خوبی شد.

3- خانم روایال کاندیدای  سوسیالیستها برای انتخابات ریاست جمهوری فرانسه در اوج جدال سیاسی لبنان به این کشور سفر کرد. خودش گفته بود برای آشنایی با احزاب سیاسی لبنان آمده ام. خلاصه آنکه ایشان در یک دیدار رسمی با نبیه بری رییس پارلمان لبنان از حاضرین می خواهد وی را با بری تنها بگذارند و بنابراین همه حتی سفیر فرانسه نیز از جلسه خارج می شوند. 15 دقیقه ای که می گذرد سفیر فرانسه می بیند از اتاق در بسته صدایی در نمی آید و به نوشته مطبوعات لبنان شروع به در زدن می کند و روایال  در را باز می کند و با خنده می گوید:" حالا می توانید به داخل بیایید". این که در خلوت روایال و بری چه گذشته است الله اعلم.

جلال طالبانی رییس جمهور عراق امروز(دوشنبه) برای سومین بار از زمان سقوط صدام وارد تهران شد. اززمان سقوط امپراطوری عثمانی تاکنون ایران و عراق همواره دارای روابطی خصمانه و یا حداقل غیردوستانه بوده اند. عوامل فراوانی را در این باره دخیل دانسته اند که اختلافات مرزی,ادعای مالکیت خوزستان توسط صدام و رشد عجیب و غریب احساسات ضدایرانی در عراق بخصوص در دوره صدام که تاکنون نیز ادامه یافته تنها بخشی از آنان است. اگرچه با سقوط صدام کسانی در راس دولت عراق قرارگرفتند که اگر نگوییم همه اکثرا در زمان صدام به ایران پناهنده بودند و از اینجا مبارزه علیه صدام را انجام می دادند اما با این وجود همچنان شاهدیم که نوعی شک و تردید و ابهام در روابط دو همسایه وجود دارد. ایران قاعدتا از قدرت گرفتن شیعیان در عراق حمایت کرده و می کند و اهل سنت و کمی هم اکراد عراق و کشورهای عربی و غربی از این امر ناخرسندند. چندی پیش در گفتگویی که با محمود المشهدانی رییس پارلمان عراق انجام دادم وی صراحتا گفت که بخش اعظمی از مردم عراق  بخصوص اهل سنت خطر نفوذ ایران در عراق را بسی خطرناکتر از نفوذ آمریکا در عراق می دانند.

طالبانی چهل سال سابقه کار سیاسی دارد و کهنه کار این عرصه است. وی نیک می داند که راه ثبات عراق از تهران می گذرد. گسترش روابط با تهران و شاید برخی گلایه ها همه آن چیزی است که در این سفر طالبانی به دنبال آن است.

این چند روز نشد در مورد اوضاع لبنان تو وبلاگم بنویسم. ترور پیر جمیل وزیر صنایع لبنان خیلی از معادلات را در این کشور بهم زد. حزب الله خود را آماده سرنگونی دولت سنیوره از طریق برگزاری تظاهرات مردمی می کرد که با این ترور خیلی معادلات تغییر کرد و حزب الله و گروههای موسوم به هشتم مارس فعلا تصمیم خود را به تعویق انداخته اند. جناح حاکم لبنان ثبات خود را در بی ثباتی از یکسو و جریان سازی و جنگ روانی از سوی دیگر می بیند. دیروز دیدم سید حسن با تقبیح ترور جمیل بر اراده خود بر سرنگونی دولت سنیوره تاکید کرده است. پیر جمیل اگر چه چهارده مارسی بود اما مانند جنبلاط و شاید حریری تندرو نبود و آدم میانه رویی محسوب می شد. ترور وی جناح حاکم لبنان را به سوی تندروی سوق خواهد داد. اوضاع داخلی لبنان آنچنان بهم ریخته و درهم است که حتی خبره ترین کارشناسان هم نمی دانند چه پیش خواهد آمد. لبنان جایی است که همه به خود اجازه می دهند در آن دخالت کنند. کشورهای غربی به واسطعه مسیحی بودن بخشی از لبنان, کشورهای عربی در تلاش برای قدرت گرفتن اهل سنت و کشورهای شیعه نشین هم برای قدرت یابی شیعیان در لبنان.

همیشه تولدم برام نهیبی بوده که :" آقاجان! یکسال بزرگتر شدی." من بر خلاف خیلی ها که بزرگی را به سن و سال می دانند و مثلا اگر کسی 70 سالش باشه می گویند:" بزرگ" برداشت دیگه ای از بزرگ بودن دارم و آن همانا آدم بودن است.  امیدوارم نه فقط سن و سال بلکه از آن طرف هم کمی بزرگ شده باشم. عکس بالا هم مال اون زمانه...

راستی   وبلاگم هم یکساله شد.