عجيب است كه روساي جمهور آمريكا آنگاه كه در كاخ سفيد سكونت دارند همه توان خود را براي تحكيم پايه هاي اسرائيل بكار مي برند و آنگاه كه برمسند ميانجيگري مي نشينند همچون كارتر آه و افغان سر مي دهند از فرصت هايي كه از دست رفت و تاسف بر آنچه بر سر فلسطينيان مي آيد.

یکی از خاطرات جالبم در مصاحبه ها،خاطره مصاحبه با محمد رعد رئیس فراکسیون حزب الله در پارلمان لبنان است. در حاشیه برنامه ای من و مختار این بنده خدارا گیر آوردیم و اوهم که کاری نداشت قبول کرد بامامصاحبه کند.ساعت حوالی دو بعد از ظهر بود.رئیس تیم حفاظت این بنده خدا که مارا هم می شناخت جلوآمد و گفت فلانی ما از صبح تا الان سرپاییم و داریم از خستگی می میریم. اگراجازه بدی عصر این مصاحبه انجام شود تاماهم استراحتی بکنیم. ماقبول کردیم و ایشان هم قول داد عصر مصاحبه را ردیف کند. عصر شد و ناگهان دیدیم رعد را دارند می برند و ثانیه ای اگرغفلت کنیم مصاحبه ما مالیده می شود. به رئیس تیم حفاظت گفتم الوعده وفا. بیچاره کلی دلیل آورد که نمی شه و باید بریم هتل و قرار ملاقات داره و ازاین حرفها. ما هم کلی سراین موضوع دادوبیداد کردیم که تو قول دادی. دیدم گفت سوار شوید و یکی از اتومبیل های شخصیت ها را نشان داد. ماهم که تاحالا سوار این ماشین ها نشده بودیم پریدیم بالا و رعد و بقیه کاروان هم به دنبال ما.مردم تو خیابون داخل ماشین رانگاه می کردند تاببینند کدام شخصیت مهم داخل آن است. خیلی هاهم فکر می کردند ماکاره ای هستیم و برایمان دست تکان می دادند و ناگفته نماند که ماهم از این موضوع کمال سوءاستفاده رابجا آورده و تارسیدن به مقصد ادای آدم مهم ها را درآوردیم.

این مصاحبه انجام شد و کلی هم سروصداکرد اما خاطره حاشیه هایش برای ما ماند.

منبع:روزآنلاين

عروسي بود‏‎ ‎ودختر و پسرهاي جوان با لباسهاي رنگارنگ در وسط تالار مربع شکل شهر، بسان زنجيره، دست در ‏دست هم، پايكوبي مي كردند. دايره اي رسم کرده بودند‎ ‎و به دور عروس و داماد‎ ‎مي رقصيدند. بزم بود وصداي ‏موسيقي شاد کُردي همه را وسوسه مي کرد تا اقلا يک دور‎ ‎و يا بيشتر، بروند‎ ‎و برقصند و بدور عروس و داماد ‏بچرخند. ‏‎
‎
مسن تر ها در‎ ‎گوشه اي از سالن بر روي صندلي نشسته بودند. زنها در يك ضلع سالن و مردها در ضلع‎ ‎روبرويي. همه ‏نگاهها به گردش و حركات موزون جوانترها كه در وسط مي رقصيدند خيره‎ ‎شده بود. عكاس زود زود فلاش مي زد و ‏فيلمبردار هم كانون داغ و شاد عروسي را با‎ ‎كادر دوربينش زير نظر داشت. ‏‎
‎
يكمرتبه جيغ بلندي برخاست و مثل صداي انفجاري‎ ‎مهيب همه را ترساند و شوكه كرد. صداي موسيقي سريع قطع شد، ‏رقص متوقف شد، همه‎ ‎ازجايشان برخاستندو در يك آن، جمعيت شبيه فشرده شدن انبوهي از زنبور عسل بدور‎ ‎كندو، ‏فشرده شد. چشمها درست مي ديدند، تصوير نازيبا بود. در راس دايره و در وسط‎ ‎فشردگي، مرد ميانسالي، به زن ‏جواني حمله ور شده بود. او را به تندي در آغوش‎ ‎گرفته بود و مي بوسيد! وحشيانه هم مي بوسيد. آنقدر سفت و سخت ‏گرفته بود كه‎ ‎گويي خودش را در آغوش كشيده. زن جوان شوكه شده بود و مثل به دام افتادن‎ ‎يك كبوتر در تله شكارچي، ‏سعي مي كرد خود را نجات دهد. جيغ مي كشيد. جيغ‎ ‎شد فرياد، شد فريادها و بعد هم گريه. همزمان چندين مرد سعي ‏مي كردند دست "مرد مهاجم" را از هم جدا كنند و زن جوان را از چنگش بيرون بكشند. اما "آقا‎"‎‏ مقاومت مي كرد و ‏وجدانا كم هم زور نداشت. ‏‎
‎
شوهر اين "خانم" داشت "آتيش" مي گرفت و ديوانه مي شد. از ضربات پي در پي و پر قدرت مشت هايي كه به سر و‎ ‎صورت "آقا" مي زد مشخص بود. فضاي سنگين و ترسناكي بود و ترسناكتر هم شد. مرد جوان‎ ‎براي نجات همسرش ‏چاقويي بيرون كشيد و با نوك آن دو، سه ضربه به شانه هاي مرد‎ ‎مزاحم زد. و اينبار كارساز شد و دو دست آن مرد شل ‏شد، باز شد و بر زمين افتاد. زن‎ ‎بيچاره هم كه خيلي ترسيده بود، به سرعت از او دور شد و در حالي كه گريه مي كرد‎ ‎خودش را به آغوش چند زني كه فاميلش بودند رساند. ‏‎
‎
عروس و داماد متحير شده‎ ‎بودند. مثل همه كساني كه در آن "مربع" بودند. شايد اين بدترين اتفاقي بود كه مي شد‎ ‎در ‏عروسيشان رخ دهد. خلاصه عروسي فرجام خوشي نيافت و چند دقيقه بعد تقريبا بيشتر‎ ‎مهمانها رفته بودند. مهاباد شهر ‏كوچكي است و اين خبر به زودي همه شهر را فرا‎ ‎گرفت. يك هفته گذشت و بعد خبر تكميلي هم آمد و در شهر پيچيد: ‏‏"مرد مهاجم" خودكشي‎ ‎كرد و مرد‎!
‎
باوركردنش سخت بود اما وقتي رد خبر را گرفتيم و آگهي مجلس‎ ‎ترحيمش را بر روي در و ديوار شهر ديديم، ترديد شد ‏يقين. اما چرا خودكشي؟ او روز عروسي "مست" بود، وقتي چاقو خورد، چند روز در بيمارستان بستري شد‎ ‎و وقتي از ‏بيمارستان به خانه اش بازگشت، تازه فهميده بود كه "چكار" كرده است. همسرش مي گويد "عذاب وجدان" گرفت و با ‏‏"سم" به حياتش پايان‎ ‎داد. ‏
‎
هر بار كه اين داستان دردناك را مرور مي كنم به ياد "سردار"ي مي افتم‎ ‎كه در كوچه و خيابانهاي تهران "كلاس ‏اخلاق" و "ارشاد" براي جوانان برپا‎ ‎مي كرد اما خود عاقبت سر از "تاريكخانه فحشا" درآورد. اويي كه نه ادب‎ ‎شهردار‎ ‎‏"نيويورك" را داشت كه از "ملت" عذري بخواهد، نه به شدت "موشه كاتساف" از سوي "خودي" ها رسوا شد ‏و نه همچون "كلينتون" آماج انتقاد و حمله‎ ‎مطبوعات داخلي قرار گرفت. "مرد بي اخلاق" شهر ما لااقل عذاب وجدان ‏گرفت اما‎ "‎سردار بي اخلاق" كشور ما ككش هم نگزيد‎!‎

خبرگزاري فارس نيز گزارش داد  54 شخصيت بين‌المللي در حوزه ادبيات و فرهنگ در شصتمين سالگرد اشغال و آوارگي ملت فلسطين, با صدور بيانيه اي  با تاكيد بر اين كه دليلي براي جشن وجود ندارد، آمده است:جشن اين روز، پايكوبي بر قبر فلسطينيان است.

وقتي احمدي نژاد رفت شيراز, برخي ها انتقاد كردند كه چرا رفت تخت جمشيد و از مظاهر طاغوت ديدن كرد. امروز كه رهبري تخت جمشيد را مايه افتخار ملت دانستند فكر مي كنم بهتر است مخالفان آثار تاريخي گذشته ديگر خموش باشند.

حضرت آیت‌الله خامنه‌ای با اشاره به تلاش برخی کشورها برای ایجاد مفاخر مصنوعیِ تاریخی تأکید کردند: «مفاخر حقیقی تاریخ ملت ایران، موجب تقویت اعتماد به نفس ملی است و لازم است مورد توجه بیشتر قرار گیرد».

رهبر انقلاب اسلامی با اشاره به دو نگاه متفاوت به آثار تاریخی قبل از اسلام از جمله تخت جمشید افزودند: «از یک منظر، این آثار متعلق به جباران تاریخ ایران است و نفرت از استبداد و جباریت، اینگونه آثار را در چشم و دل انسانها از جمله متدینین، بی جاذبه می‌کند اما از جنبه مثبت، نباید فراموش کرد که این آثار، به هرحال محصول سرپنجه هنرمند، ذهن خلاق، روحیه بلند نظر و «ذوق و ابتکار ایرانی» است و این واقعیات، تخت جمشید و دیگر آثار تاریخی را در سراسر کشور، مایه افتخار ملت ایران و جزو مفاخر تاریخی این کشور قرار می‌دهد».

"امام چه می ‌خواست و منظورش از صدور انقلاب چه بود؟ اینکه ما اسلحه بگیریم و در دیگر کشورها انفجار ایجاد کنیم و گروههایی درست کنیم که در دیگر کشورها خرابکاری کنند؟ امام بشدت با این رفتارها مخالف بود و برخورد می ‌کرد".

سخنان اخير خاتمي نه تنها خردمندانه نبود بلكه درحالي كه آمريكايي ها به دنبال اندك بهانه اي براي ضربه زدن به ايران مي گردند, دستمايه حملات تبليغاتي جديدي عليه نظام شده است. مهم نيست خاتمي چه گفته باشد بلكه مهم اثري است كه باقي گذاشته و تفسيري است كه از آن در دنيا انجام شده است.

دراين غوغاي جنگ رواني به راه افتاده عليه ايران انتظاري بس بيشتر از بزرگاني چون خاتمي مي رود. اي كاش او در سخنراني بعدي خود تشريح كند هدف و منظور واقعي خود از آنچه را گفت.

بفرماييد آقاي خاتمي....

هيلاري كلينتون اين روزها بدجوري براي بدست آوردن دل لابي صهيونيست ها تلاش مي كند و بي تعارف دوباره تكرار كرده است  آمريكا اين توان را دارد كه ايران را  محو كند. خدا عاقيت مارا به خير كند از دست اين كانديداهايي كه همه بلا استثنا ديوانه اند. مك كين نامزد جمهوريخواهان هم كه دست بوش را از پشت بسته و گفته اگر بوش اعتقاد داره ما بايد 50 سال در عراق بمانيم, به نظر من اين زمان بايد 100 سال باشد.

22 تومان شدن اس ام اس هایی که به فینگلیش فرستاده می شوند آنهم به بهانه پاسداشت زبان فارسی از آن دست خبرهایی بود که به گمانم باورش برای خود آنهایی هم که متولی این امر بودند سخت بود.